Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Hillion, gelegen in het departement Côtes-d'Armor in Bretagne, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de late 11e eeuw. Het werd oorspronkelijk gebouwd in een romaanse stijl, zoals blijkt uit de bovenste delen van de nave muren en de kleine geblokkeerde ramen zichtbaar vandaag. Deze elementen, evenals de westelijke middenrif boog doorboord door een raam in het midden van de hangar, vormen de oudste resten van het gebouw.

Tussen de late 14e en vroege 15e eeuw onderging de kerk grote veranderingen. Het romaanse schip werd voorafgegaan door een voorschip en geflankeerd door lage zijden, terwijl de westelijke gevel en de zijwanden werden opgenomen als subwerk, doorboord door grote arcades in het derde punt. De zuidelijke transept werd vergroot, en het koor en de kruistoren werden herbouwd. Deze transformaties markeerden een overgang naar een gotische stijl, zichtbaar in gebroken bogen en zijwaartse verhogingen.

In de 17e eeuw veranderden nieuwe werken de zuidarm van de transept en herbouwden de kruistoren, zoals blijkt uit de archieven met de metselaars François Renaud, Renan Clainches en Jean Moro in 1619. De diagonale uitlopers van de noordwestelijke hoek van de toren, toegevoegd in 1625, en de 19e eeuwse restauraties (vensters, sacristie) voltooien deze architectonische evolutie. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1970, behoudt zo sporen van bijna duizend jaar geschiedenis.

Het interieur van de kerk onthult een complexe structuur: het schip en het koor, bedekt met frame, worden gescheiden door bogen in het derde punt rustend op cilindrische pilaren met gesneden hoofdsteden. Het voorschip, gescheiden door een grote arcade overdekt door een Romaans venster, illustreert de superpositie van stijlen. De armen van de familie Guéguen, zichtbaar op een schild van de zuidelijke muur van het koor, herinneren aan de links van het gebouw met de lokale geschiedenis.

De restauraties van de 20e eeuw, zoals die van architect Voizard in 1964, brachten originele Romaanse elementen aan het licht, zoals de ramen van de 11e eeuw verborgen onder coatings. Deze ontdekkingen bevestigen de middeleeuwse sub-werken en benadrukken de stratigrafische rijkdom van het monument, waar romaanse, gotische en klassieke invloeden worden gemengd.

Externe links