Eerste bouw 2e moitié du XIIe siècle (≈ 1250)
Bouw van de originele Romaanse kerk.
1733
Grote wederopbouw
Grote wederopbouw 1733 (≈ 1733)
De kerk is bijna geheel herbouwd.
16 mars 1926
Rangschikking van de klokkentoren
Rangschikking van de klokkentoren 16 mars 1926 (≈ 1926)
Extra inventaris van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher : inschrijving bij beschikking van 16 maart 1926
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Laurent du Haut de Belmont, gelegen in de gemeente Domfaing (département des Vosges, regio Grand Est), is ontstaan in de tweede helft van de 12e eeuw. Het werd gebouwd op de site van een vroegere Romaanse kerk, wiens enige toren blijft vandaag. Dit monument, aanvankelijk onder het beschermheerschap van Saint Laurent, was historisch afhankelijk van de parochie Champ-le-Duc.
De bijna totale wederopbouw van de kerk in 1733 betekende een grote transformatie van het gebouw, hoewel de klokkentoren van Romaanse oorsprong werd bewaard. Deze laatste, een architectonische getuige van de middeleeuwse periode, werd ingeschreven in de Aanvullende Inventaris van Historische Monumenten op 16 maart 1926. De kerk bevindt zich op de zogenaamde Boven Belmont, 444 meter boven zeeniveau, en blijft een centraal element van het lokale religieuze erfgoed.
De site, eigendom van de gemeente Domfaing, behoudt een opmerkelijk erfgoed en historische waarde, die zowel het romaanse erfgoed van de Vogezen als de architectonische evoluties van de 17e en 18e eeuw illustreren. De klokkentoren, het enige overblijfsel van het middeleeuwse gebouw, symboliseert de culturele en gemeenschapscontinuïteit van dit Lorrain grondgebied sinds de Middeleeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen