Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin d'Ognon, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, is een parochisch katholiek gebouw waarvan de huidige structuur voornamelijk dateert uit de zeventiende eeuw. Het unieke schip, voltooid in 1639, werd vergezeld door een 16e eeuwse zijkapel, een voormalige seigneuriale kapel gebouwd door de familie La Fontaine, heren van Ognon van 1479 tot 1632. De westelijke poort en de grafstenen van het interieur, waaronder vijf gegraveerde funeraire platen uit 1912 vormen de opmerkelijke elementen van dit bescheiden maar historische gebouw.

De reconstructie van de kerk in de 17e eeuw werd gestart onder Lord Lécuyer, na de familie La Fontaine. De parochie was afhankelijk van het bisdom Senlis voordat hij tijdens de Revolutie verbonden was met die van Beauvais. De boog van kernkoppen, van flamboyante gotische stijl, is een late architectonische eigenaardigheid voor de tijd, terwijl het plein van de kerk, driehoekig en beplant met lindebomen, werd ingeschreven als sites in 1944 voor zijn schilderachtige en regionale karakter.

De kerk, genoemd als een historisch monument in 1970, herbergt bescheiden maar opmerkelijke meubels, waaronder een groot 19e-eeuws altaarstuk dat de Liefdadigheid van Sint Martin vertegenwoordigt en getekend Arnaud Dorbec (1885). Begrafenis platen, zoals die van Nicolas de La Fontaine (1558) of Jean de La Fontaine en zijn vrouw (1577), getuigen van de lokale seigneuriële geschiedenis. Tegenwoordig is het gebouw afhankelijk van de parochie Saint-Rieul in Senlis en herbergt af en toe massa's, die haar gemeenschapsrol volharden.

Architectuur wordt de kerk onderscheiden door haar zeven korte baaien gewelfd met kernkoppen, een ongebruikelijk aantal voor zijn bescheiden lengte. De gebogen ramen, zonder glas-in-lood, verlichten een sober interieur waar de aderen van de gewelven direct doordringen in de muren. Aan de buitenkant, de westelijke gevel van gesneden steen presenteert een klassiek portaal met bazen en driehoekige pediment, versierd met een IHS monogram en heraldische blijft gehamerd op de revolutie.

De seigneuriale kapel, nu de kapel van de Maagd, behoudt een sleutel van gepantserde gewelf geschilderd in de 19e eeuw en een derde punt venster. De outdoor omgeving, met zijn grazige plein en smeedijzeren kalvarium, versterkt de landelijke charme van dit monument. De kerk illustreert aldus de architectonische en sociale evolutie van een dorp in de Oise, tussen middeleeuws erfgoed en moderne aanpassingen.

Externe links