Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas, soms Saint-Nicolas-des-Champs genoemd, werd opgericht in de 11e eeuw in de Bourg-l'Abbé de Caen. Het werd gebouwd door de monniken van de abdij aan de Mannen om te ontsnappen aan de geestelijke afhankelijkheid van de abdis van Caen, op het land dat door koningin Mathilde werd ingenomen. Het werd voltooid in 1093 en werd het hart van een nieuwe stad, hoewel de ontwikkeling beperkt was tot de 19e eeuw. De monniken behielden het beschermheerschap van de kerk tot aan de revolutie, met een eeuwigdurende dominee die de parochiefuncties uitvoerde.

De kerk is sinds 1913, en de begraafplaats, gebruikt tot de 19e eeuw, is geclassificeerd sinds 1939 voor zijn schilderachtige karakter. Na de revolutie werd het omgevormd tot een stal, toen een militair depot, voordat het werd hersteld. De architectuur combineert romaanse elementen (narthex, drie verdiepingen hoogte) en gotische innovaties, zoals het gewelfde koor van Arêtes, het eerste Normandische voorbeeld van dit type.

De kerk herbergt een matroloog, een verlicht 15e eeuws register, waarin de statuten van de broederschap van de naastenliefde, de echevins tot 1487, en 244 aangesloten tot 1789. Dit document getuigt van het parochieleven, waaronder de verwoestingen van de godsdienstoorlogen en de intrekking van het edict van Nantes. De graffiti op de eerste verdieping van de Noordtoren, gedateerd vóór 1566, bieden waardevolle architectonische voorstellingen van de abdij Saint-Étienne en Saint-Nicolas voorafgaand aan de wijzigingen.

De Broederschap der Liefdadigheid, actief tot de Revolutie, organiseerde liefdadigheid, collectieve gebeden en wederzijdse bijstand onder haar leden. Onder leiding van een wethouder had ze twaalf fraters en onbeperkte medewerkers. De kapellen van de kerk, gewijd aan de Maagd, het Heilig Sacrament, of aan lokale heiligen zoals St. Marcouf, weerspiegelen middeleeuwse toewijding.

Het 66 meter lange gebouw heeft een onvoltooide Romaanse gevel, een lantaarntoren boven het transept kruis en absidiolen in de armen van het transept. De externe telling staat in contrast met de rijkdom van het koor, versierd met vergulde bogen en modillen. De aangrenzende begraafplaats, nu binnengevallen door vegetatie, vormt een mysterieuze ruimte in het hart van Caen.

Externe links