Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Grandselve, of Grandis Silva, werd in 1114 gesticht door Géraud de Salles onder het Benedictijnse bewind, alvorens zich aan te sluiten bij de Orde van Cîteaux in 1144. Gelegen in Gascogne, vlakbij Verdun-sur-Garonne, was het afhankelijk van het bisdom Toulouse en werd het een belangrijk spiritueel en economisch centrum van Midi. Zijn kerk, 100 meter lang, werd gewijd in 1253 na decennia van bouw. De abdij bestuurde een uitgestrekt landgoed van 20.000 hectare, bedrijfsmolens, tegels, wijngaarden, en bezit eigendom in Toulouse, Parijs en Bordeaux, waar het 300 vaten wijn per jaar verscheept.

Grandselve stichtte verschillende abdijmeisjes, waaronder Fontfroide (1144) en Santes Creus (1152), en nam deel aan de oprichting van de bastiden van Beaumont-de-Lomagne (1279) en Granada (1290). Het werd beschermd door figuren als Richard Coeur de Lion of Philippe le Hardi, het daalde vanaf de 14e eeuw, slachtoffer van oorlogen (Cent Years, Engelse bedrijven) en het regime van lof. In 1791 gaven de monniken het op en werden de gebouwen verkocht als nationaal eigendom voordat ze tussen 1793 en 1815 werden afgebroken.

Vandaag de dag is er alleen nog de porterie van de achttiende eeuw, van de hoofdsteden tot het Ingres-Bourdelle Museum (Montauban), en zeven relikwieën bewaard gebleven in de kerk van Bouillac. De overblijfselen getuigen van zijn invloed in het verleden, terwijl lokale archieven en studies (zoals die van Mireille Mousnier) zijn geheugen bestendigen. De abdij illustreert de Cisterciënzer invloed in Occitanië, waarbij spirituele kracht, landbouwinnovaties en urbanistische rol via de bastiden worden gemengd.

Externe links