Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het standbeeld van Lodewijk XIV in Caen, gekerfd door Louis Petitot in neo-klassieke stijl, werd opgericht in 1828 in Place Royale (nu Place de la République) om de trouw van de stad aan de gerestaureerde monarchie te bevestigen. Het vervangt een eerste 17e eeuws standbeeld, verwoest in 1791 door revolutionairen. Brons, gefinancierd door de gemeente, vertegenwoordigt de koning als Romeinse keizer, symboliseert overwinning en vrede.

Het eerste standbeeld, in 1684 in opdracht van de gemeente Caen, werd in 1685 op Place Royale ingehuldigd. Ze was 2,64 meter hoog en toonde Lodewijk XIV in commandopositie, omringd door trofeeën en inscripties in het Latijn en Frans. Gebeeldhouwd in een frituurbare steen, het snel afgebroken en werd neergeschoten in juli 1791 door de Jacobijnen, waardoor alleen geschreven beschrijvingen.

In 1816 verliet de stad een project van een standbeeld van Malherbe om een nieuwe beeltenis van Lodewijk XIV te bevorderen, symboliserend de restauratie. Na debatten over materialen (marmer en brons) werd Louis Petitot gekozen. Het door Charles Crozatier gesmolten standbeeld werd in 1828 ingehuldigd in aanwezigheid van herdenkingsmedailles. Bedreigde in 1830, verloor ze haar leliebloemen maar overleefde.

In 1882 verplaatste de Republikeinse burgemeester Albert Mériel het standbeeld voor Malherbe High School (voormalige abdij van de Mannen) om de monarchische symbolen van het Koninklijk Plein te wissen. De overdracht, die tot Parijs en Londen controversieel was, was bedoeld om de openbare ruimte te herconfigureren. Tijdens de bezetting ontsnapte het beeld nauwelijks aan smelten in 1941 dankzij zijn historische interesse.

Sinds 1961 staat het standbeeld op het Saint-Sauveurplein, na restauratie in 2012-2013. Zijn marmeren voetstuk, beschermd sinds 2006, werd enigszins gewijzigd, waardoor de oorspronkelijke drie stappen werden verwijderd. De compositie, geïnspireerd door de Augustus van Prima Porta, combineert oude symbolen en allegorieën van de vrede, die de ideologie van de Restauratie weerspiegelen.

Het werk, bekritiseerd vanwege zijn gebrek aan dynamiek (met name door Paul de Longumare in 1896), werd niettemin door de koninklijke macht in 1828 gewaardeerd. Vandaag de dag is het een historisch monument en getuigt van de politieke en artistieke spanningen die Frankrijk vanaf de 19e eeuw doorkruist.

Externe links