Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Théâtre de Saint-Brieuc vond zijn oorsprong in een eerste gebouw gebouwd tussen 1809 en 1811 door de Parijse architect Guillot. Dit aanvankelijke theater werd helaas verwoest door een brand in 1875, wat het einde markeerde van een eerste culturele periode voor de stad. De noodzaak om deze symbolische plaats te vervangen leidde tot de bouw van een nieuw theater uit 1879, onder leiding van de gemeentelijke architect Alexandre Angier.

Het nieuwe theater, ingehuldigd in 1884, onderscheidt zich door zijn neoklassieke architectuur, met een gevel op de begane grond, verdieping en zolder. De hoofdingangen en ramen van de openbare haard zijn symmetrisch gerangschikt in het midden van het voorlichaam, die de esthetische kanonnen van de tijd weerspiegelen. De kamer, van elliptische vorm en Italiaanse stijl, is geschikt voor maximaal driehonderd toeschouwers. Het plafond, versierd met vier allegorische figuren die muziek, dans, komedie en tragedie vertegenwoordigen, voegt een artistieke en symbolische dimensie toe aan het gebouw.

De interieurdecoraties, vooral die van de foyer en de hal, werden gemaakt door kunstenaars Carpezat en Lavastre. De foyer beschikt over een box plafond met de namen van grote componisten en auteurs, zoals Gounod, Corneille en Molière, ter ere van het Franse culturele erfgoed. Dit theater, geclassificeerd als Historisch Monument, belichaamt daarmee zowel het 19e eeuwse architectonisch erfgoed als de culturele vitaliteit van Saint-Brieuc.

De bescherming van het monument werd geformaliseerd bij een bevel van 22 oktober 1996, specifiek voor de zaal, het podium en de foyer. Tegenwoordig blijft theater een centrale plaats in het Britse culturele leven, wat het belang weerspiegelt van podiumkunsten in deze Bretonse regio gedurende meer dan een eeuw.

Externe links