Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Conflans, nu uitgestorven, was gelegen in Charenton-le-Pont, in de huidige regio Ile-de-France. Zijn oorsprong stamt uit de Middeleeuwen, met een hotel van Robert II, Graaf d'Artois, geërfd door zijn dochter Mahaut in 1303. Dit middeleeuwse herenhuis, omgeven door muren en sloten, werd vergroot tussen 1314 en 1320, inclusief een kapel. Daarna ging hij naar de hertogen van Bourgondië, waaronder Charles de Temerary, voor hij in de 15e eeuw werd verlaten en geruïneerd.

In de 16e eeuw werd het landgoed ontmanteld en herbouwd door de familie van Villeroy, waardoor het een weelderige woning werd. Nicolas III van Neufville de Villeroy, dit Legendre, ondernam belangrijk werk tussen 1575 en 1603, waaronder een galerie van Orangers, stallen, en een centraal huis lichaam. De hoge galerij, versierd met 350 portretten, biedt een prachtig uitzicht op Parijs en de Seine. Henry IV en Ronsard bleven daar, en het kasteel werd een luxe ontvangstplaats.

In de 17e eeuw veranderde het kasteel meerdere keren van hand: overgenomen door Nicolas de Verdun, vervolgens door de Markiezin de Senecey, heerser van Lodewijk XIV, die een plafond had geschilderd door Eustache Le Sueur. In 1655 werd de hertog van Richelieu eigenaar en ontving hij Molière voor een vertegenwoordiging van La Critique de l'école des femmes. In 1673 maakte de aartsbisschop van Parijs, François Harlay de Champvallon, er zijn zomerverblijf van. André Le Nôtre bouwde de tuinen daar, en er werd een hydraulische molen gebouwd om de fonteinen te leveren.

Het kasteel bereikte zijn hoogtepunt in de 17e en 18e eeuw als residentie van de aartsbisschoppen van Parijs. Grote werken werden uitgevoerd, waaronder de reconstructie van het centrale huis door Pierre Desmaisons in 1786 en de toevoeging van een circulaire tuinfabriek. Madame de Sévigné en Saint-Simon prezen haar schoonheid. Na de Revolutie werd het landgoed echter gefragmenteerd en verkocht als nationaal goed. De vleugels van het kasteel werden geleidelijk vernietigd in de 19e en 20e eeuw, waardoor slechts een paar resten zoals de ingangspoort van 1777 en een Renaissance trap.

In de 19e eeuw diende een deel van het kasteel als seminarie voordat het in 1926 werd afgebroken. Westvleugel, eigendom van de familie Hartmann, werd in 1967 vernietigd om plaats te maken voor woongebouwen. De tuinen, omgetoverd tot sportterrein en vastgoedcomplexen, wissen bijna elk spoor van het landgoed. Vandaag de dag blijft alleen de Séminaire-de-Conflans-straat over en een trap geïntegreerd met een HBM-ensemble, stille getuigenissen van wat een van de mooiste huizen van Île-de-France was.

Externe links