Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Chemical Museum, gelegen in Jarrie in Isère, is een ruimte gewijd aan de geschiedenis en technieken van de chemie, een belangrijke industriële sector voor de regio Grenoble. Gelegen in het gebouw dat ook het stadhuis herbergt, is het voormalige eigendom van de familie Jouvin, omgeven door het park van Clos Jouvin, ontworpen rond 1880 door landschapsarchitect Gabriel Luizet. Dit park, nu geclassificeerd, voegt een erfgoed dimensie aan de plaats, het combineren van industriële geschiedenis en architectonisch erfgoed.

De lokale chemische industrie ontwikkelde zich in 1915 om te voldoen aan de militaire behoeften van de Eerste Wereldoorlog, waaronder de productie van chloor tegen Duitse gevechtsgassen. Na 1918 diversifieerde deze industrie zich in civiele toepassingen, zoals innovatieve materialen, hygiëne- en gezondheidsproducten, "bruikbare chloor" genoemd. De daaropvolgende decennia zijn chemische platforms ontstaan, met name in Pont-de-Claix en Jarrie, gevoed door hoogwaardig edelsteenzoutmijnen en waterleidingen. Deze pool bloeide tot de olieschok van 1973 en markeerde het begin van de daling.

Het museum werd opgericht in 1987 dankzij de Vereniging van Vrienden van het Scheikundemuseum, opgericht in 1982 door voormalige medewerkers van de Péchiney Ugine Kuhlmann fabriek, de burgemeester van Jarrie Roger Bayle, en René Romano. Oorspronkelijk geïnstalleerd in de kelders van de residentie Jouvin, werd het in 2007 gecommuniceerd om zijn collecties te onderhouden. Na een grote renovatie in 2014, heropende het met een gemoderniseerde cursus, waaronder interactieve demonstraties en tijdelijke tentoonstellingen, zoals When Chemistry Lights Us (2021-2023), het verkennen van de verbanden tussen chemie en verlichting.

Het museum herbergt opmerkelijke wetenschappelijke objecten, zoals stalen van metalen boriden gemaakt in 1929 door professor Lucien Andrieux, toekomstige directeur van het Instituut voor Elektrochemie in Grenoble. De permanente tentoonstellingen volgen de evolutie van de chemie van de oudheid tot de 21e eeuw, met een focus op lokale toepassingen, zoals de vervaardiging van synthetische stenen of het gebruik van chloor in de nucleaire industrie. Educatieve workshops, onder leiding van stakeholders als Karine Godot de Sciences en Malice, vullen het aanbod aan voor jong publiek.

Hoewel het museum momenteel voor onbepaalde tijd gesloten is, blijft het een belangrijke getuigenis van het industriële erfgoed van de regio. Zijn reis belicht belangrijke innovaties, zoals brandstofcellen of polymeren, terwijl hij vragen stelt over hedendaagse kwesties, zoals de energietransitie of de ecologische impact van chemische technologieën. De collecties en activiteiten van wetenschappelijke bemiddeling maken het een unieke plaats van overdracht tussen industriële en toekomstige uitdagingen.

Externe links