Bouw van dolmens Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode
1933
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1933 (≈ 1933)
Bescherming van een Dolmen de Surguières
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen, ten zuidwesten van het gehucht Surguières: bij beschikking van 18 juli 1933
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
In de brontekst wordt geen enkele specifieke historische actor genoemd die gerelateerd is aan deze dolmens.
Oorsprong en geschiedenis
De dolmens van Surguières en Saplos vormen een megalithische necropolis bestaande uit vijf dolmens (en een waarschijnlijke zesde) verdeeld over de gemeenten Buzeins en Gaillac-d'Aveyron, in het departement Aveyron. Deze begrafenismonumenten dateren uit Neolithische tijd en illustreren de collectieve begraafpraktijken van die tijd. Drie dolmens, genummerd 1 tot 3, bevinden zich ten zuidwesten van het gehucht Surguières, in de gemeente Gaillac-d'Aveyron, terwijl dolmens 4 en 5 ten zuidoosten van Buzeins liggen. Een zesde dolmen, nu vernietigd, zou bestaan in de buurt van departement D155, waarvan slechts een deel van de tumulus resteert.
Een van de dolmens van Surguières werd in 1933 geclassificeerd als historische monumenten, hoewel het beschermingsbevel onduidelijk blijft over de exacte locatie. De dolmen van Saplos n°2, daarentegen, is opgenomen in de inventaris van historische monumenten. Deze structuren, bestaande uit orthostatica en tumulus, waren vaak gericht op specifieke assen, zoals de azimut 100° voor een van hen. Archeologische overblijfselen, zoals vuursteenpijlen en aardewerken studs, zijn ontdekt en worden nu bewaard in het Musée de Séverac-le-Château.
De dolmens van deze regio weerspiegelt het belang van collectieve begrafenissen in Neolithicum, een periode die gekenmerkt wordt door de sedentarisering van de bevolking en de ontwikkeling van de landbouw. Deze monumenten, vaak geassocieerd met complexe begrafenisrituelen, dienden als herdenkingsplaatsen voor lokale gemeenschappen. Hun behoud maakt het mogelijk om de overtuigingen en sociale organisaties van die tijd te bestuderen, hoewel sommige structuren beschadigd of vernietigd zijn door moderne ontwikkelingen, zoals de bouw van departement D155.
De exacte locatie van deze dolmens is soms onzeker, zoals blijkt uit de nauwkeurigheid die "zeer ontoereikend" wordt geacht in de geografische databases. Desondanks blijft hun studie waardevolle inzichten bieden in het megalithische erfgoed van Occitanie en de levensstijl van neolithische bevolkingsgroepen in deze regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen