Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Nid de Cigognes is een civiel gebouw gelegen in Riquewihr, Bovenrijn, voornamelijk uit de 16e en 17e eeuw. Dit stenen gebouw, met hoekkettingen en getande gevels, onderscheidt zich door zijn suggestieve naam, gekoppeld aan de historische aanwezigheid van een ooievaarsnest op zijn heuvelrug. De zuidelijke gevel, met een steile stijging, combineert oude elementen (vensters van de 16e en 17e eeuw) en 19e-eeuwse veranderingen. Binnen, architectonische details zoals een plafond met vloeren gedateerd 1662, een helische houten trap van 1663, en late gotische ramen getuigen van de evolutie.

Het huis draagt de sporen van verschillende eigenaren en transformaties. In 1535, een venster gegraveerd met Wilhelm Bart's initialen en de MDXXXV vintage getuigt van een gedeeltelijke reconstructie. De initialen H I en de datum 1663 op de trap suggereren een herschuffle door een andere eigenaar. In de 19e eeuw veranderde restauraties (1853, 1908) de straatgevel, verwijderde een oriel en moderniseerde enkele openingen. De afhankelijkheid aan de achterkant van het hof, met inbegrip van een pers en houten galerieën, weerspiegelt het gemengde gebruik ervan (woning, handel, landbouw).

Gerangschikt Historisch Monument in 1930 voor zijn gevels, galeries, daken en putten van 1603, het gebouw herbergt nu een museum gewijd aan kunstenaar Hansi en commerciële ruimten. Zijn naam, Au Nid de sigognes, stamt uit ten minste de zestiende eeuw en symboliseert zijn anker in het Elzas. De houten koffers, uitgehouwen ramen en defensieve elementen (zoals de redents) illustreren de civiele architectuur van de late renaissance in de Elzas, het mengen van functionaliteit en decoratie.

Het lichaam van doorgang, vroeger op twee verdiepingen, is door de eeuwen heen aangepast om slechts één niveau onder een lang dak te houden. De noordelijke afhankelijkheid, met zijn rijbaan en stallen, roept de economische organisatie van de wijnhuizen van Riquewihr, een stad bekend om zijn wijn sinds de middeleeuwen. De opeenvolgende ontwikkelingen (gerestaureerd in 1908 door architect Edouard Spittler) behouden haar karakter en passen zich aan het hedendaagse gebruik aan.

Externe links