Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bagas Mill, 200 meter ten noorden van het dorp aan de rivier de Dropt (een zijrivier van de Garonne), is een 14e-eeuwse hydraulische molen met defensieve kenmerken. Gebouwd op een eiland, de ingang paviljoen is aan de linkeroever. Het behoorde in de 15e eeuw tot een religieuze broederschap van La Reole voordat het werd prive-eigendom. De architectuur roept een geïsoleerde kerker op, met een twee verdiepingen tellende vierkante toren op de begane grond, geflankeerd door vier achthoekige schelpen in hoeken. Deze defensieve elementen, moorddadige, ogivale deuren en ophaalbruggen weerspiegelen de beschermingsbehoeften van het Guienese platteland, regelmatig doorkruist door gewapende bands tijdens de Middeleeuwen.

In 1436 gaf de koning van Engeland Henry VI de molen aan Peter Durant, schildknaap, volgens de Roles Gascons. In 1488, Gailhard Andrieu, aartsdiaken van Blaye en canon van Bordeaux, geïntegreerd in het bezit van de prebends van de kerk van La Réole. In de 17e eeuw werd het een "nobele molen" genoemd en behoorde tot de familie van Majance, die hulde bracht aan lokale heren zoals de hertog van Bouillon. Het hydraulische systeem, aanvankelijk bestaande uit drie horizontale wielen die slijpwielen bedienen (waarvan er twee overblijven), werd waarschijnlijk ook gebruikt als bout. Het interieur, herontworpen in de 19e eeuw, verloor zijn activiteit rond 1925-1930. In 1926 in dienst bij de historische monumenten behoudt het schilderachtige elementen zoals subtrilobe geminoeuze ramen en kruismoordenaars.

De beschrijving van Leo Drouyn (19de eeuw) benadrukt zijn rol in een netwerk van kleine landelijke forten, essentieel om lokale hulpbronnen te beschermen. De molen, gelegen in de buurt van de kerk van Bagas, illustreert de aanpassing van economische infrastructuur (meunerij) aan militaire imperatieven. De toegang, ooit beschermd door verwijderbare bruggen en rivierwapens, getuigt van geavanceerde verdedigingstechniek. De scalds, nu verstoken van hun kroning, boden schietplekken aan voor de omgeving. Hoewel de site niet gebruikt wordt, blijft het een opmerkelijk voorbeeld van de utilitaire en militaire architectuur van het middeleeuwse zuidwesten, vergelijkbaar met regionale vestingen.

De bronnen vermelden ook haar vermelding als historische monumenten in de volgorde van 7 januari 1926, benadrukken haar erfgoed waarde. Een moderne metalen brug verbindt nu de eerste verdieping met de linkeroever en vervangt de oude houten bruggen. De molen, hoewel privé, belichaamt de dualiteit tussen economische functie (meunerie, bot) en strategische rol in een regio gekenmerkt door Frans-Engelse conflicten en lokale onrust.

Externe links