Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De National Academy of Chirurgie werd opgericht in 1731, toen Georges Mareschal en François La Peyronie, chirurgen van Louis XV, de Koninklijke Academie van Chirurgie stichtten. Deze instelling, gelegen aan het Théâtre Saint-Côme (5 rue de l'École-de-Médecine), markeert de emancipatie van chirurgie uit de geneeskunde, dan gedomineerd door de onderwijsfaculteiten in het Latijn. De Academie werd ontbonden in 1793 onder de Terror, maar werd herboren in 1843 als de Société de Chirurgie de Paris, voordat hij een nationale in 1875 en vervolgens een academie in 1935.

De ontwikkeling van chirurgie in de 18e eeuw is nauw verbonden met de theaters van de anatomie, zoals die van Saint-Côme (1696), waar dissecties en leringen worden gehouden. Lodewijk XV steunde deze discipline na het herhalen van chirurgische successen, zoals de operatie van een anale fistel door Charles François Felix in 1686. De Koninklijke Academie van Chirurgie, officieel in 1748, organiseerde daar openbare cursussen voordat hij in 1775 verhuisde naar een nieuw amfitheater (12 rue de l'École-de-Médecine), ingehuldigd door Louis XVI. De onderdrukking in 1793 onderbrak een bloeiende wetenschappelijke dynamiek.

In de 19e eeuw verlieten de chirurgen, geleid door Auguste Nelaton of Jean-François Malgaigne, de Academie van Geneeskunde in 1843 om een autonome samenleving te herscheppen, die in 1859 erkend werd als openbaar nut. Technische vooruitgang (anesthetisch, antisepsia) transformeert de praktijk, terwijl de instelling zich uiteindelijk in 1993 vestigt op 15 rue de l'École-de-Medécine, 200 jaar na de revolutionaire sluiting. Vandaag de dag bevordert de National Academy of Chirurgie (1997) innovatie (robotchirurgie, virtual reality) met behoud van haar ethische en historische erfgoed.

De architectuur van de site, gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten, weerspiegelt haar prestige. Het neoklassieke centrale korps, gebouwd door Jacques Gondoin tussen 1769 en 1774 voor de Koninklijke Academie, herbergt het grote amfitheater en de Raadskamer. Het museum werd aan het eind van de 19e eeuw uitgebreid door Léon Ginain en omvat ook het Museum of the History of Medicine. Academische symbolen, zoals de blauwe azuurblauwe gewoonte of de koninklijke tokens, herinneren aan zijn status als een wetenschappelijke instelling, onderscheiden van de Academie van Geneeskunde (gecreëerd in 1820).

De hedendaagse missies van de Academie omvatten het definiëren van goede chirurgische praktijken, het evalueren van innovaties (artificiële intelligentie, big data) en de voortgezette opleiding van beoefenaars. Sinds 1731 publiceerde ze wetenschappelijke memoires, nu gedigitaliseerd als e-Memories. Zijn rol als hoeder van ethiek en chirurgische ethiek maakt hem tot een belangrijke speler, tussen traditie (companion in the block) en moderniteit (chirurgie 4.0).

Externe links