Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boerderij gelegen op 18 Mundolsheim Street in Lampertheim (Bas-Rhin) is een opmerkelijk voorbeeld van de Elzasse landelijke architectuur, die elementen uit de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw combineert. Sinds 2001 is het een historisch monument, dat zich onderscheidt door zijn U-vormige plan, zijn binnenplaats gesloten door een monumentale poort, en een houten huis versierd met traditionele motieven (resilla, kruis-van-Saint-André, gegoten zandsteen). Een courière en corbellement, een gewelfde kelder in een wieg, en een bakstenen voorraadkast completeren dit ensemble, een weerspiegeling van technische en esthetische ontwikkelingen gedurende twee eeuwen.

De eerste bouw van het huis dateert uit 1683, zoals blijkt uit een datum gegraveerd op een cornel post, vergezeld van gedeeltelijk onleesbare initialen (M. F.). De boerderij werd meerdere malen uitgebreid: in 1763 (datum op de bijgebouwen ten zuiden en op het achterwerk van de schuur, met de inscriptie M. SCHS.), in 1773 (reconstructie van de gevel van het tweede huis voor Jacob Mebs en Cadarina Bardin, portal gedateerd met de initialen J.H.A.M.E. MA. WE.), dan in 1842 (uitbreiding van de schuur voor Andreas Buhrel en Anna Meyer). Latere wijzigingen, zoals het krimpen van ramen in 1799 (in verband met de belasting op deuren en ramen), of het verdwijnen van een oliemolen rond 1912, illustreren de aanpassing aan de economische en fiscale context.

Het interieur behoudt opmerkelijke erfgoedelementen, waaronder een alkoof (vermeld door de eigenaar), een Stube (de traditionele kamer van Elzas) beschermd sinds 2001 en hout-pan bijgebouwen. De begane grond, gerenoveerd, gehuisvest stallen, loodsen en een hangar, terwijl de vloer geserveerde kamers en ramen via een koerier. De inscripties en data gegraveerd op de structuren (harten, linzen, palen) onthullen een familie en ambachtelijke transmissie, typisch voor de Elzasische boerderijen van het Oude Regime en de 19e eeuw.

De monumentale poort, de gevels en daken van het huis en de bijgebouwen zijn beschermd sinds het decreet van 29 oktober 2001. Deze classificatie benadrukt de historische en architectonische waarde van het ensemble, representatief voor de rijke boerderijen van de Elzasvlakte, waar gemengde agrarische, residentiële en ambachtelijke functies zijn (zoals de oude oliemolen). De precieze data en namen van eigenaren, hoewel gedeeltelijk, bieden een zeldzaam overzicht van de lokale sociale en economische geschiedenis.

De locatie van de boerderij, in het hart van Lampertheim (code Inzie 67256) in het oosten, maakt deel uit van een gebied gekenmerkt door een hoge dichtheid van soortgelijke monumenten. Bas-Rhin, en met name Elzas Bossue, heeft een aantal courière boerderijen en houten panelen, die een architectonische identiteit ondanks de veranderingen bewaard gebleven. Het gebrek aan nauwkeurige gegevens over geografische nauwkeurigheid (zie 5/10 in de Merimée-database) vraagt om een voorzichtige benadering van bronnen, terwijl de verankering ervan in het Elzasische landelijke erfgoed wordt bevestigd.

Externe links