Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort de Joux, oorspronkelijk een 13e-eeuws middeleeuws kasteel, werd gebouwd om de Pontarlier Cluse te controleren, een strategische passage tussen Frankrijk en Zwitserland in het Jura Massif. De oorsprong dateert uit een houten horloge genaamd Iors door de Sequanes, dan naar een Romeinse tol. In de middeleeuwen maakten de zusters van Joux, afstammelingen van Bourgondische prinsen, het een sterke plek dankzij de tolinkomsten en de exploitatie van zout, ijzer en bossen. Het kasteel, genoemd in 1039 onder de naam Miroaltum, werd een kwestie tussen de Graven van Bourgondië, de Hochbergen en de hertogen van Bourgondië, zoals Philip de Goede, die het in 1454.

In de 17e eeuw werd het fort veroverd door Lodewijk XIV tijdens de oorlogen van Franche-Comté en gemoderniseerd door Vauban, dat bastionvormige behuizingen en een put van 147 meter toevoegde. Hij werd een staatsgevangenis onder Lodewijk XV, hij verwelkomde beroemde gevangenen zoals Mirabeau, Toussaint Louverture (die er stierf in 1803) en de Markies de Rivière. Het fort speelde ook een militaire rol tijdens de revolutionaire oorlogen, de terugtrekking van Bourbaki in 1871, en de twee wereldoorlogen, waar hij diende als een artillerie platform in de Maginot lijn.

In de 19e eeuw installeerde kapitein Joffre Mougin kazematten en 155 mm kanonnen, voordat de torpedo ze overbodig maakte. Het fort heeft in 1996 een historisch monument gearrangeerd en herbergt nu een museum en culturele evenementen, zoals het Joux Night Festival. De architectuur weerspiegelt eeuwenlange militaire evolutie, van middeleeuwse kerkers tot de vestingwerken van Vauban en ondergrondse galerijen van Joffre. Lokale legendes, zoals Berthe de Joux en Dames d'Entreportes, voegen een mythische dimensie toe aan de geschiedenis.

De site bestaat uit vijf opeenvolgende behuizingen, waarvan een, herbouwd door Joffre, bevat innovaties zoals mijntrappen en lichtputten. Middeleeuwse resten, zoals de Mirabeau toren of de kerker, zijn naast Vauban elementen (eer poort, sloten) en 20e eeuwse toevoegingen (elektriciteit, kazematten). De grote put, gegraven door Vauban, en de tanks getuigen van logistieke uitdagingen in de bergen. Het fort, eigendom van de gemeente, is vandaag een plaats van herinnering en toerisme, viert zijn rol in de militaire, gevangenis en culturele geschiedenis van Frankrijk.

Onder de opmerkelijke episodes, het verzet van het fort tegen de Oostenrijkers in 1814, het gebruik ervan als gevangenis voor vuurvaste cauliërs en priesters, of de bombardementen in 1871 tijdens de terugtrekking van het Oost Leger. De Duitsers bezetten het tijdens de Tweede Wereldoorlog, het opzetten van een kazemat in het nabijgelegen Fort Mahler. Na 1945, verlaten door het leger, werd het geopend voor het publiek in 1958 en werd een symbool van het franc-comtois erfgoed, het mengen van geschiedenis, architectuur en legendes.

Externe links