Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Pollettoren bevindt zich aan de oostkant van het oude castrale complex van het "Château District" van Saint-Chef, in Auvergne-Rhône-Alpes. Gebouwd in de 12e eeuw, domineert het dorp en de abdij vanaf een ovaal terras, omgeven door sporen van een oude muur. De imposante afmetingen (17 meter hoog, 8,80 m vierkante onderkant) en dikke muren (2,40 m) tonen zijn defensieve rol. De toren, gebouwd uit kalksteen en melasse, behoudt sporen van interne gewelven en oude balken die de vloeren afbakenen, hoewel de bovenzijde gedeeltelijk is verdwenen.

De toren maakte deel uit van een verdedigingssysteem gekoppeld aan de abdij van Saint-Chef, opgericht in de zesde eeuw door Saint Theudère, discipel van Saint Césaire d'Arles. In de 12e eeuw werd de uitbreiding van de abdij vergezeld door de bouw van een stad en een feodaal kasteel op de hoogte, eigendom van de aartsbisschoppen van Wenen. Dit kasteel, inclusief de Pollet toren, beschermde de abdij en haar bijgebouwen. De site, omzoomd met muren, herbergde ook een residentiële "grote kasteel" en een kasteel dorp, die het strategische en religieuze belang van de plaats weerspiegelen.

In de 14e eeuw is de plaats verdeeld tussen het abbatiale kasteel (defensief) en de residentie van aartsbisschoppen, meer in het westen. Na de toetreding van de Dauphiné tot Frankrijk leidde de lokale spanningen tot een brand in het kasteel in 1402-1405, tijdens een conflict met de familie van de Torchendelon de Montcarra. De Pollet Tower, de enige overgebleven toren met een hoektoren, is bewaard gebleven nadat de site werd ontmanteld in de 16e eeuw. Het wordt nu genoemd als een historisch monument, met zijn site, sinds een beschermingsbevel in 2022.

De bouwmaterialen en technieken (mola's van vierkante melasse, gladde gecoate, geharkte blokken) getuigen van een zorgvuldige knowhow, typisch voor middeleeuwse militaire gebouwen. Sporen van wieg gewelven en geruïneerde baaien suggereren een interne organisatie op verschillende niveaus, terwijl inkepingen voor balken markeren oude vloeren. De toren, hoewel gedeconstrueerd, blijft een opmerkelijk voorbeeld van de Dauphiniaanse castrale architectuur, gekoppeld aan de religieuze en seigneuriële geschiedenis van de regio.

Externe links