Dak voltooid 1498 (≈ 1498)
Bedekt met leien en gouden loden oren.
1497–1500
Bouw van het huis
Bouw van het huis 1497–1500 (≈ 1499)
Werken onder leiding van Jean de Caux.
1498–1499
Gedeeltelijke reconstructie
Gedeeltelijke reconstructie 1498–1499 (≈ 1499)
Toevoeging van het stenen portaal van Leu.
29 septembre 2000
MH-classificatie
MH-classificatie 29 septembre 2000 (≈ 2000)
Totale registratie (logis, bijgebouwen).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Manor in full (logis, plaatgrond, inclusief hek en alle gebouwen) (cad. AC luitenant Le Bout du Village, 257): inschrijving op bestelling van 29 september 2000
Kerncijfers
Jean de Caux - Sponsor
Onderneemt werk van 1497 tot 1500.
Antoine Bohier - Abbé en beschermheer
Voeg de schroeftrap en de poort toe.
Oorsprong en geschiedenis
Het landhuis van Colmont, gelegen in het dorp Perriers-sur-Andelle (Eure, Normandië), is een typisch voorbeeld van seigneuriële architectuur uit de late middeleeuwen. Gebouwd tussen 1497 en 1500 door Jean de Caux, combineert het bescheidenheid en verfijning met een lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door een trap toren, bakstenen muren versierd met geometrische motieven, en een zandsteen basis. De steile rand boven de ingang en de stenen hoekkettingen benadrukken het defensieve karakter, terwijl de centrale schroeftrap, geïntroduceerd door Abbé Antoine Bohier, de architectonische innovaties van de Renaissance prefigureert.
Het geheel, gedeeltelijk herbouwd in 1498 De decoratieve partij, die baksteen en steen combineert, geldt voor alle constructies, met larmies en stenen kroonlijsten, alsmede omlijste openingen. Het portaal, gebouwd onder Antoine Bohier, gebruikt de Leu steen, die via de rivier naar Rouen wordt vervoerd, getuige van de commerciële netwerken van die tijd.
Een historisch monument in 2000, het herenhuis illustreert de overgang tussen de flamboyante gotiek en de renaissance in Normandië. De behuizing, gedeeltelijk afgesloten met muren, herbergt een huis met opmerkelijke interieurelementen: open haarden, stoframen en een schroeftrap. De eigendom, tegenwoordig gemeenschappelijk, weerspiegelt de geschiedenis van een bescheiden maar invloedrijke baron, verbonden met de nabijgelegen Saint-Étienne kerk en de rivier de Andelle, een belangrijke economische as voor het transport van materialen.
Historische bronnen, zoals Xavier Pagazani (2014) of de verslagen van DRAC (2016), benadrukken zijn rol in de studie van nobele habitats in Opper-Normandië tussen 1450 en 1600. Het landhuis, met zijn dovecote en zijn bijgebouwen, biedt een compleet getuigenis van het seigneuriële leven, tussen agrarische uitbuiting, symbolen van macht (Breek, baksteen motieven surcuite), en architectonische aanpassingen aan de behoeften van de 16e de 12e eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen