Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Midi de Bigorre piek, gelegen in de Hautes-Pyrénées op 2.876 m boven de zeespiegel, is een belangrijke natuurlijke en wetenschappelijke site. Bekend sinds de oudheid, wordt het geassocieerd met Pyreneeën legendes zoals Pyreneeën en Heracles, en vereerd door de inwoners van Upper Adour als een heilige ruimte verbonden met de zonnegod Abellio. Neolithische sporen, zoals een pijlpunt ontdekt nabij het Sencourspas, getuigen van een oud gebruik.

Al in de 18e eeuw werd de piek een plaats van wetenschappelijke observatie. François de Plantade bestudeerde de zonnekroon daar in 1706 en stierf in 1741 tijdens barometrische metingen. In 1774 analyseerden Monge en d'Arcet atmosferische druk. Het observatorium, opgericht in 1873, is gewijd aan astronomie en meteorologie, terwijl er in de 20e eeuw een telecommunicatiezender is geïnstalleerd die een zevende deel van Frankrijk beslaat.

De piek is ook een symbool van milieubehoud: in 2013 kreeg hij het International Starry Sky Reserve label, eerst in Europa, om lichtvervuiling te bestrijden. De in 2001 vernieuwde kabelbaan vergemakkelijkt de toegang tot de top, waar een uitzonderlijk panorama zich uitstrekt van de Baskische Pyreneeën tot Ariège. De site combineert dus natuurlijk, wetenschappelijk en toeristisch erfgoed.

De toponymie van de piek evolueert met de geschiedenis: de berg van Arizes (gekoppeld aan het water), dan piek van Midi de Bagneres, het neemt zijn huidige naam aan het einde van de negentiende eeuw, weerspiegelt zijn zuidelijke positie ten opzichte van de vlakte. Het extreme klimaat, met temperaturen tot -45°C, en de zeldzame biodiversiteit (alpineplanten zoals Armeria alpinea) maken het tot een uniek ecosysteem.

In 2008 doodde een lawine vier bergbeklimmers en herinnerde aan de gevaren van deze bergachtige omgeving. Vandaag de dag blijft de Midi piek een actieve onderzoekslocatie, dankzij het observatorium verbonden aan de Universiteit Toulouse-III-Paul Sabatier, en een grote toeristische site met zijn kabelbaan en nachtelijke luchtbeschermingsprogramma's.

Externe links