Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Temple Nine, of New Protestant Temple, werd gebouwd tussen 1901 en 1905 in Metz, tijdens de periode van de Duitse annexatie (1870-1918). Dit project maakt deel uit van het Germaniseringsbeleid van Willem II, gericht op modernisering van de stad met iconische gebouwen zoals het station of het centrale postkantoor. De Romaanse neo-Romeinse stijl, geïnspireerd door de kathedralen van Spire en Mainz, had een controverse over de klassieke Franse architectuur.

Het land, een voormalige "tuin van liefde" op het eiland Petit Saulcy, werd in 1898 overgedragen aan de hervormde gemeenschap. De architect Conrad Wahn, hoofd van de stad, ontwierp een 53 meter lang Grieks kruisgebouw met een 55 meter centrale toren. De eerste steen werd gelegd in 1901 door de Statthalter Hermann zu Hohenlohe-Langenburg, en de inhuldiging vond plaats in 1904 in aanwezigheid van keizer Willem II.

De tempel, geclassificeerd als een historisch monument in 1930, herbergt een Dalstein-Haerpfer orgel van 1903, gewijzigd in 1970. Het glas in lood uit de jaren negentig komt van het Sint Nicolaas Hospice. Ondanks aanvankelijke kritiek werd het een symbool van Metz, die protestantse erfgoed en Frans-Duitse geschiedenis mixte.

Vandaag de dag blijft er een actieve plaats van eredienst voor de hervormde gemeenschap en een architectonische bezienswaardigheid van het Place de la Comédie, in tegenstelling tot de Jaumont steen van aangrenzende gebouwen. De eclectische stijl, die de invloeden van Otto en de Rijn mixt, maakt het een unieke getuigenis van de Wilhelmini stedenbouw in Lotharingen.

Externe links