Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De middeleeuwse necropolis bekend als het veld van de Joden, gelegen in Ennezat in Puy-de-Dôme, is een Joodse begraafplaats actief tussen de 13e en 14e eeuw. Zijn creatie was gekoppeld aan de oprichting van een Joodse gemeenschap die al in 1263, de laatste vermelding dateert uit 1394, een jaar dat overeenkomt met de koninklijke edict van de uitzetting van Joden uit Frankrijk. In de zeventiende eeuw waren nog meerdere begrafenisstelen te zien, die het langdurige gebruik ervan bevestigden ondanks de afwezigheid van de gemeenschap na gedwongen vertrek.

Archeologische opgravingen onthulden een gestructureerde begraafplaats, zonder schijnbare clustering van graven, met ongeveer 700 graven gegraven in een ondergrond met zowel verticale als regelmatige muren. Deze begrafeniszorg weerspiegelt het belang van begrafenisrituelen in Joodse traditie. Gefossificeerde structuren, waarschijnlijk gebouwen gekoppeld aan begrafenispraktijken (zoals een mortuariumhuis of een zuiveringslocatie), werden ook geïdentificeerd op de site.

De site, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 2009, beslaat een gebied afgebakend door de kadastrale percelen AC 8, 16, 19, 20, 140, 139, 195 en 196. De staat van instandhouding en de ligging (15 Allée des Marronniers) maken het tot een zeldzame getuigenis van middeleeuwse Joodse gemeenschappen in Auvergne, een regio waar hun aanwezigheid, hoewel gedocumenteerd, weinig expliciete materiële sporen achterliet.

De nauwkeurigheid van de locatie wordt "a priori bevredigend" geacht (noot 6/10), en de site blijft een object van studie om de ruimtelijke organisatie van Joodse necropolissen in middeleeuwse Europa te begrijpen. Er is geen informatie beschikbaar over de huidige toegankelijkheid voor het publiek of over aanverwante diensten (bezoeken, tentoonstellingen).

Externe links