Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaanse periode, schip en heiligdom
XVe siècle
Versterking van de kerk
Versterking van de kerk XVe siècle (≈ 1550)
Rond pad en kraaien toegevoegd
3e quart XIXe siècle
Architectonische veranderingen
Architectonische veranderingen 3e quart XIXe siècle (≈ 1962)
Niet-gedetailleerde periode in bronnen
30 septembre 2013
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 30 septembre 2013 (≈ 2013)
Totale bescherming van het gebouw
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Vauthier - Architect of aannemer
In verband met het werk, rol niet gespecificeerd
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Maurice de Léguillac-de-Cercles, gelegen in het departement Dordogne in New Aquitaine, is een symbolisch gebouw van perigordin erfgoed. Gebouwd voornamelijk in de 12e en 15e eeuw, presenteert het een typisch plan bestaande uit een schip, een koor getopt door een klokkentoren, en een heiligdom. Het schip, bedekt met koepels op hangers, en het ronde bed gewelfd in cul-de-four illustreert de regionale architectonische invloed. De sporen van kraaien, overblijfselen van een ronde weg, getuigen van de vesting in de 15e eeuw, die de defensieve behoeften van het tijdperk weerspiegelt.
De klokkentoren, van het type met bovengelegde blinde archeologieën, is kenmerkend voor de Romaanse kerken van de Périgord. Het eerste deel van het heiligdom, bedekt met een gebroken wieg, en de daaropvolgende toevoeging van een rond bed markeren de stilistische evoluties van het monument. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 2013, is een voorbeeld van versterkte religieuze architectuur, aangepast aan lokale historische contexten. De architect Vauthier wordt genoemd als een meesterwerk, hoewel zijn exacte rol niet in de beschikbare bronnen wordt beschreven.
De kerk, eigendom van de gemeente Léguillac-de-Cercles, belichaamt zowel een plaats van aanbidding als een element van middeleeuws defensief erfgoed. Zijn opname in de inventaris van historische monumenten in 2013 bewaarde zijn unieke architectonische kenmerken, waaronder de koepels en Romaanse elementen. De locatie, hoewel aangegeven als bevredigend, blijft een technisch detail voor onderzoekers en bezoekers geïnteresseerd in dit juweel van de Périgord.