Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Vilmorin Castle, gelegen in Verrières-le-Buisson in Essonne, heeft zijn oorsprong in het midden van de zeventiende eeuw. In 1650 behoorde het landgoed al tot François Thuret, een Parijse schildknaap en bourgeois, en omvatte een groot huis omringd door 4 hectare grond. Dit centrale gebouw, enigszins aangepast, is nog steeds het hart van het huidige kasteel. De site, gelegen aan de noordkust van de Bièvre vallei, werd uitgebreid en getransformeerd door verschillende invloedrijke eigenaren, waaronder kunstenaars, uitgevers en senior Parijse ambtenaren.

In de 18e eeuw kwam het pand in handen van prominente persoonlijkheden: Antoine Benoist, schilder en beeldhouwer van Lodewijk XIV (1690-1698), vervolgens Philippe-Joseph Perrotin de Barmond, die daar aan het begin van de eeuw gebouwen aanpaste. Michel-Antoine David, uitgever van de Encyclopedie, bezat het van 1747 tot 1768, gevolgd door Louis-Balthazard de La Chevardière, muzikant en eerste burgemeester van Verrières in 1790, die de constructies vervolgde. Deze transformaties weerspiegelen de architectonische en sociale evolutie van het landgoed, gekoppeld aan de intellectuele en artistieke elite van die tijd.

In 1815 verwierf de familie Vilmorin-Andrieux het kasteel om agronomisch onderzoek te ontwikkelen. Philippe-André Levêque de Vilmorin, hoofd van een gerenommeerd zaadbedrijf, richtte een arboretum en laboratoria op, waardoor het landgoed 150 jaar lang een wereldcentrum voor plantenbiologie werd. Het park, dat in 1959 werd uitgeroepen tot natuurreservaat, en delen van het kasteel, in 1965 als historische monumenten, getuigen van deze wetenschappelijke roeping. De familie behoudt het eigendom, de site blijft geassocieerd met figuren als Louise de Vilmorin, een schrijver die er woonde en stierf in 1969, of André Malraux, die er woonde tot 1976.

Het kasteel, omringd door een 4,5 hectare groot park vandaag de dag genaamd Arboretum Vilmorin, illustreert zowel het architectonisch erfgoed van de 17e en 18e eeuw als de wetenschappelijke innovatie van de 19e en 20e eeuw. De geschiedenis combineert zo gebouwd erfgoed, botanische vooruitgang en cultureel leven, met sporen zoals het monument opgericht in 1908 ter ere van de familie Vilmorin, nog steeds zichtbaar in de buurt van het oude stadhuis.

Externe links