Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Villèle Museum beslaat het voormalige Desbassayns huis, een landgoed dat in de 18e eeuw werd gecreëerd door de familie Panon Desbassayns, een rijke lijn van Creoolse planters. Dit uitgestrekte complex, verspreid over meer dan 300 hectare in 1780 (tot 492 ha in 1845) werd georganiseerd in stroken van de kust tot de hoogte van het eiland, met 277 gecultiveerde ha gewijd aan suikerriet. Werkte door 295 slaven vóór 1848, het landgoed wendde zich tot ingehuurde mannen na afschaffing, alvorens af te nemen met de suikercrisis van de 19e eeuw. Zijn landeenheid werd behouden ondanks de economische veranderingen, in handen van de erfgenamen van Villèle (een alliantie met een Toulousan edelgezin) en vervolgens een naamloze vennootschap in 1927.

De dood van Ombline Desbassayns in 1846 markeerde een keerpunt: het landgoed, symbolisch gecedeerd aan het departement in 1974, werd een historisch museum, derde op het eiland na het museum (1854) en het Léon Dierx museum (1911). De site behoudt zes belangrijke elementen: een Creoolse keuken, een dakpan paviljoen, een "ziekenhuis" voor slaven, een huiselijke kapel, een suikerwinkel, en het meesterhuis geïnspireerd door de architectuur van Pondicherry. Deze overblijfselen getuigen van het plantagesysteem en de sociale slavenorganisatie, terwijl ze de manier van leven illustreren van een familie van planters van de 18e tot de 20e eeuw.

Het museum is een historisch monument onder de naam Domaine de Villèle en biedt een duik in de geschiedenis van Réunion, van de suikerpiek tot de departementalisatie. De aankoop van een symbolische frank in 1974 bezegelde zijn erfgoedroeping en benadrukte een homogeen architectonisch erfgoed, dat de economische en sociale dynamiek van de koloniale Indische Oceaan weerspiegelt.

Externe links