Bouwperiode Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Vermoedelijke erectie van de menhir, zonder specifieke datum.
XIXe siècle (vers 1850)
Tekening door Amédée Piette
Tekening door Amédée Piette XIXe siècle (vers 1850) (≈ 1865)
Eerste bekende voorstelling, geïdealiseerd van menhir.
1889
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming van het resterende fragment.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir dit La Haute-Bonde (cad. C 1387): rangschikking op lijst van 1889
Kerncijfers
Amédée Piette - Lokale historicus en tekenaar
Documenteerde de menhir onder de naam "Haute-Borne.".
Oorsprong en geschiedenis
De Menhir de la Haute-Bonde, gelegen in La Bouteille in het departement Aisne (Hauts-de-France), is een overblijfsel uit de Neolithische periode. Vandaag is er slechts één zichtbaar fragment aan de rand van de 963 route. Deze rechthoekige monoliet, ongeveer 2 meter lang, werd in het midden van de 19e eeuw ontworpen door lokale historicus Amédée Piette (1808-1883). La Haute-Borne is een plaats en civil parish in het bestuurlijke gebied La Haute-Bonde, in het Engelse graafschap La Haute-Bonde. Net als anderen van zijn voorstellingen is deze tekening waarschijnlijk geïdealiseerd, die een romantische of gereconstrueerde visie weerspiegelt in plaats van een getrouwe reproductie.
De menhir werd in 1889 geclassificeerd als historische monumenten en herkent zijn erfgoedwaarde. De huidige locatie in de buurt van RD 963 (57 Rue de Vervins) en fragmentarische toestand wijzen op de zwakke maar aanhoudende sporen van megalithische culturen in deze regio. Menhirs, opgericht tijdens de Neolithische periode, vaak gemarkeerd symbolische, begrafenis of territoriale plaatsen, hoewel hun exacte functie voor dit specimen blijft onzeker in de afwezigheid van gedetailleerde archeologische opgravingen vermeld in de bronnen.
Amédée Piette, lokale historicus, speelde een sleutelrol in de documentatie van dit monument. Zijn ontwerp, hoewel geïdealiseerd, blijft een van de weinige oude voorstellingen beschikbaar. Piette heeft ook gewerkt op andere regionale sites, zoals Foigny Abbey, wiens grafische restitutie hij heeft voorgesteld. Dit werk, hoewel soms wetenschappelijk kritisch, biedt een waardevol inzicht in de percepties van erfgoed in de 19e eeuw, in een tijd waarin archeologie nog steeds begon als een strenge discipline.