Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Roquette toren, gelegen in het gelijknamige district van Arles, werd gebouwd in 1372 onder de naam van de Leonet toren, genoemd naar de eigenaar Esteve Leonet. Het werd vervolgens de toren van de Killing of Scorcher vanwege het gebruik als slachthuis. Dit gebied, voorheen Bourg des Porcelet of Vieux-Bourg, was een middeleeuwse voorstad rond de kerken van Saint-Laurent en Sainte-Croix, bevolkt door vissers en ambachtslieden verbonden met de Rhône. Het werd omgeven door wallen in de 13e eeuw en werd versterkt in het licht van externe bedreigingen (Routiers, Catalaanse corsairs, Provence Successieoorlog).

In de 15e eeuw belichaamde de toren de defensieve spanningen van Arles, gekenmerkt door interne conflicten (het hoofdkwartier van Du Guesclin) en rivaliteit tussen wijken. Tijdens de revolutie werd de Roquette, een bolwerk van de Monnaiders (revolutionaire partij), gebruikt door de royalisten van het Hoogland. Het gebied daalde met de komst van de spoorlijn (circa 1850), verloor zijn rivieractiviteit, alvorens herboren als een ontvangstgebied voor immigratiegolven. Tegenwoordig combineert het middeleeuwse erfgoed en stedelijke dynamiek, met zijn smalle straatjes en gerestaureerde privéhotels.

De toren, geclassificeerd als een historisch monument in 1927, is een overblijfsel van middeleeuwse wallen. Zijn naam roept ook de ruïnes van het nabijgelegen Romeinse circus op, hoewel deze hypothese besproken blijft. De buurt, ooit gemarginaliseerd, is nu een levendige plek van het leven, mengen historische herinnering (vermoedelijk huis van Isabelt Roux, lokale figuur) en moderniteit, met winkels en gerenoveerde huizen. Zijn identiteit ligt in zijn ambachtelijke erfgoed en zijn strategische positie tussen Rhône en het centrum.

Externe links