Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée de la faience et des techniques faiencières werd opgericht in 1923 als een regionaal museum, met de missie van het behoud van de tradities en geschiedenis van Sarreguemines en zijn regio. Aanvankelijk richtte hij zich op populaire kunsten, zijn collecties werden verspreid tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij heropende in 1972 door zich te specialiseren in keramische kunsten, met de nadruk op de historische productie van de Sarreguemines productie en hedendaagse creaties.

De Sarreguemines grondwerken, opgericht in 1790, genoot uitzonderlijke groei in de 19e eeuw en werd een van de grootste in Europa met meer dan 3000 arbeiders rond 1900. Gespecialiseerd in fijn aardewerk, zandsteen en porselein, won ze talrijke medailles op internationale tentoonstellingen. Het museum bewaart gedetailleerde archieven van zijn technieken en prestaties, die de artistieke en industriële evolutie van keramiek illustreren.

De wintertuin van het museum, gemaakt tussen 1880 en 1882, is een decoratief meesterwerk volledig bedekt met aardewerk tegels ontworpen door de kunstenaars van de fabriek. Er is een monumentale fontein versierd met nimfen, bloemmotieven die Art Nouveau aankondigen, en allegorieën vieren vuur en aarde, sleutelelementen van keramiek. De muren dragen ook de initialen "S" voor Sarreguemines en "D" voor Digoin, zijn tak.

De permanente collecties, verdeeld in zes kamers, presenteren alle keramische materialen (gekookte aarde, fijn aardewerk, zandsteen, porselein) en documenteren de technische innovaties van de fabriek. Twee terracotta medaillons brengen hulde aan Paul Utzschneider en Alexandre de Geiger, grote figuren van het bedrijf. Een paneel vertegenwoordigt ook het paviljoen van Paul de Geiger, directeur van de fabriek, gebouwd rond 1880 bij Saarland.

Externe links