Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De bisschop van Tréguier, opgericht in 850 door Saint-Tugdual, zag zijn huidige bisschoppelijk paleis herbouwd in het begin van de zeventiende eeuw onder impuls van bisschop Adrien d'Amboise (1608). De site, aanvankelijk afgesloten met muren en uitgerust met tuinen, bossen en bijgebouwen, organiseert rond een voorhof (nu General Leclerc Square) en een benedentuin. Het paleis, bestaande uit een centraal huis lichaam geflankeerd door twee paviljoens en oost/west vleugels, communiceert rechtstreeks met de kathedraal van Saint-Tugdual via de sacristie. De binnenruimtes, zoals de synodaalruimte of de bisschopsruimte, weerspiegelen een uitgesproken sociale hiërarchie, met receptieruimtes boven en gemeenschappelijke ruimtes op de begane grond.

In de 18e eeuw breidde bisschop Olivier Jégou de Kervilio (1694 Zijn opvolger, François-Hyacinthe de La Fruglaye de Kervers (1730 Het houtwerk en de open haarden, daterend uit de jaren 1700 In 1757 schoor bisschop Charles-Gui Le Borgne de Kermorvan een oud huis geruïneerd om het uitzicht op de tuinen te zuiveren, wat de climax markeert van de transformatie van het middeleeuwse herenhuis in een klassiek paleis.

De Franse Revolutie eindigde het bisdom in 1790: het paleis, verkocht als nationaal eigendom in 1794, werd barakken en vervolgens pastorie in de 19e eeuw. De stad werd in 1921 overgenomen door de stad en werd in 1923 omgetoverd tot een stadhuis. De vleugels zijn nu de thuisbasis van de gemeentehuizen en kantoren, terwijl de middeleeuwse overblijfselen (wegen, 15e eeuwse metselaars) herinneren aan de oorsprong van de site. Gerangschikt Historisch Monument in 1954 en 1956, het interieur is beschermd sinds 2022.

Externe links