Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Medici watervoorziening, ook bekend als het Rungis water aquaduct, werd gebouwd in het begin van de zeventiende eeuw om water te leveren aan Parijs, waaronder het Palais du Luxembourg en de openbare fonteinen. De route passeert verschillende gemeenten Val-de-Marne, waaronder Arcueil en Cachan, alvorens het 14e arrondissement van Parijs te bereiken. Het huis van Fontainer, gelegen op 42 avenue de l'Observatoire, markeerde het eindpunt van dit aquaduct. Het werd gebouwd in 1619 en in dienst gesteld in 1623, onder toezicht van ingenieur Thomas Francine, fontainerier van de koning. Haar rol was het verdelen van de wateren over drie bekkens: de koning (41% voor Luxemburg), de stad (28% voor openbare fonteinen) en de Karmeliet (31% voor geestelijken).

In 1845 werd aan het Fontainier House een dubbel-rijig ondergronds reservoir toegevoegd om zijn capaciteit te versterken, maar het werd al in 1870 verouderd met de aanleg van de Vanne-pijpleiding door Eugène Belgrand. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1994, is een bewijs van pre-industriële hydraulische techniek en de organisatie van de waterdistributie onder het oude regime. Veertien openbare of particuliere fonteinen werden gevoed door dit aquaduct, waarvan sommige via een leiding die de Seine kruist via de Nieuwe Brug, die zelfs het eiland van de stad.

Het huis van de Fontainerier, oorspronkelijk bewoond door de fontainerier van de koning, herbergt kelders waar water werd opgeslagen en herverdeeld. Vandaag wordt het hersteld door de historische vereniging van Parijs. In 2013 werd de 400ste verjaardag van het leggen van de eerste steen herdacht, met nadruk op het erfgoed belang. Het Medici aquaduct illustreert zo de evolutie van de watervoorzieningstechnieken in Parijs, van het begin van de 17e eeuw tot de Haussmannische modernisering.

Externe links