Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bouchertoren is een overblijfsel van de middeleeuwse omheining van Lauterbourg, voor het eerst genoemd in 1252 als eigendom van het bisdom Spire. De bovenstad, die in 1272 het "d'oppidum" werd genoemd, werd al versterkt, terwijl de lagere stad later werd beschermd, waarschijnlijk in de 15e eeuw. Deze toren, typisch voor de middeleeuwse militaire architectuur, beschikt over overhangende boog friezen, een gewelfde begane grond in een wieg en twee verdiepingen. Ze diende tot 1761 als gevangenis, getuige van haar defensieve en gevangenisrol in de stad.

In de 18e eeuw, onder Lodewijk XIV, werd Lauterbourg omgevormd tot een sterk bolwerk. De middeleeuwse muren op het noorden (naar Lauter) en zuiden (naar de "afgrond") werden bewaard maar aangepast, terwijl de oost- en westmuren werden vervangen door grondvestingen, met gehoornde en halfmaanige structuren. De Slagers toren, gemaakt van slank kalksteen, ontsnapte aan deze grote veranderingen, in tegenstelling tot andere elementen zoals de middelste poorttoren (vernietigd tijdens de Tweede Wereldoorlog), 42 meter hoog en versierd met een beeld van de Maagd in 1748. De huidige resten weerspiegelen dus zowel de Middeleeuwen als de militaire aanpassingen van de 17de eeuw.

De toren werd genoemd als een historisch monument in 1993, het erkennen van zijn erfgoed waarde. De naam roept waarschijnlijk het latere gebruik op of een lokaal bedrijf, hoewel de bronnen de exacte oorsprong niet specificeren. Vandaag is het eigendom van de gemeente, het staat op de Rue de la Gare, de laatste getuige met de Gloriette (herschikking in 1852) en delen van de zuidelijke muur van de middeleeuwse omheining, geïntegreerd in het stedelijke landschap van Lauterbourg, een grensstad gekenmerkt door zijn militaire geschiedenis en Elzaser erfgoed.

Externe links