Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Palmyre Zoo werd opgericht in 1966 door Claude Caillé, een dierenliefhebber na het werken in een kleine familie dierentuin in Limousin. Voor de officiële opening startte Caillé in 1957 met een reizende dierentuin in Franse scholen, waarna ze dieren gevangen namen in Afrika (gorilla's, chimpansees, zebra's) tijdens verschillende expedities naar Kameroen en Kenia in de jaren 1960. Deze reizen, hoewel gezaaid met eerste mislukkingen (verloren dieren, logistieke problemen), leidde tot de aankoop van de eerste bewoners van het park.

De dierentuin opende in juni 1966 op 3 hectare met 60 dieren en trok 129.500 bezoekers in het eerste seizoen. Het snelle succes maakte het mogelijk voor opeenvolgende uitbreidingen: giraffe behuizingen (1975), aapjes (1980), Afrikaanse vlakte (1992), en de ruimte van de grote apen (2009). Belangrijke gebeurtenissen markeerden zijn geschiedenis, zoals de geboorte van de eerste gorilla in gevangenschap in Frankrijk (1978), de brand van het bos in Coubre (1976) die de evacuatie van dieren vereist, of de oprichting van een vleermuizennocturama (1995).

De dierentuin is sinds haar oprichting betrokken bij Europese programma's voor bedreigde diersoorten (EEP), zoals gorilla's, Aziatische olifanten of algazella oryx. Hij speelde een belangrijke rol bij de herinvoering van gouden tamarindes in Brazilië (1992) of oryx in Tunesië (1999). In 2006 droeg hij bij aan een beschermingscampagne voor neushoorns. Familiemanagement ging verder, met Patrick Caillé (zoon van de oprichter) als voorzitter in 2005, gevolgd door Pierre Caillé (grandson).

Het park stond ook voor uitdagingen, zoals de prioncrisis in een cheetah (2001), waardoor een ongekend geval van BSE bij een niet-herkauwer werd onthuld, of de economische gevolgen van de Covid-19 (2020) pandemie, met een daling van 45%. Desondanks blijft het een belangrijke speler in regionaal toerisme en trekt het meer dan 700.000 bezoekers per jaar aan voor 2020. De moderne faciliteiten, zoals het Polar Bear Basin (1996) of de Great Apes Space (2009), weerspiegelen de evolutie naar een dierenwelzijns- en pedagogisch model.

Tegenwoordig beslaat de dierentuin 18 hectare en herbergt 1.500 dieren van 115 soorten. Het biedt educatieve shows (zeeleeuwen, papegaaien) en thematische ruimtes, zoals de Afrikaanse vlakte of vivarium. Als lid van EAZA en WAZA werkt hij samen met universiteiten en NGO's aan onderzoeks- en instandhoudingsprogramma's in situ, met name voor de orang-oetans van Borneo of de maki's van Madagaskar. Het economische model is gebaseerd op een sterk toeristisch verkeer, met een zomertop gekoppeld aan de kustlocatie tussen Royan en het eiland Oléron.

De geschiedenis van de dierentuin wordt gekenmerkt door familie anekdotes, zoals het voeren van babydieren in de eerste decennia, of de installatie van de gastheer Georges de Caunes in een kooi in 1988 en 1990 voor een meeslepende ervaring. Deze elementen illustreren de evolutie van een traditionele dierentuin uit de jaren zestig naar een moderne wetenschappelijke en toeristische instelling, terwijl zij een familiebedrijf over drie generaties blijven.

Externe links