Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Beaupré is een oude Cisterciënzer abdij, opgericht in de 12e eeuw (ca. 1134-1135) door Manassès de Milly, heer van Achy. Ze werd toevertrouwd aan de Cisterciënzer orde met twaalf monniken uit de abdij van Ourscamp, zelf dochter van Clairvaux. De eerste gebouwen, gewijd in 1136, omvatten een abdij waar verschillende lokale heren werden begraven, zoals Raoul de Mouchy (1270) en Simon de Clermont, bisschop van Beauvais (1312). De monniken bouwden de Petit Thérain vallei met grachten en sloten om de grond te draineren, terwijl ze hun landgoed uitbreiden door overnames zoals het Malmifait bos (1153-1159).

In de 14e eeuw werd de abdij verwoest tijdens de Engelse invallen van Edward III (1346). Door de herhaalde overstromingen (1644, 1671) werden de gebouwen, waaronder het Abbatial Palace, zwaar beschadigd. In de 18e eeuw werden restauraties uitgevoerd: de molen werd herbouwd in 1736 en de abdijkerk rond 1750 onder Abbé Henry Hubert van Courtalvert. De abdij, verkocht als nationaal eigendom in 1791, werd gedeeltelijk afgebroken in de 19e eeuw om een katoenen molen (1803-1824).

Tegenwoordig is er alleen nog de monumentale ingang van de achttiende eeuw, een gewelfde refter, de overblijfselen van de molen en de gemeenten veranderd in woningen. Het ensemble, sinds 1988 geregistreerd op historische monumenten, wordt beschermd door een beschermingsvereniging tegen carrièreprojecten. De site getuigt van cisterciënzer architectuur en middeleeuwse hydrauliek, hoewel de meeste van de oorspronkelijke gebouwen verdwenen zijn.

De abdij van Beaupré was de dochter van de abdij van Notre-Dame d'Ourscamp. Zijn cartulair (1201-1300), bewaard in de Bibliothèque nationale de France, en pauselijke bubbels (Luc II in 1144, Eugene III in 1147) getuigen van zijn historisch belang. De lokale heren, zoals Jean de Conty, werden daar begraven en versterkten zijn rol in de adellijke Picardië.

De abdij werd rondom de gekanaliseerde rivier georganiseerd: in het zuiden, de abdij, het klooster en de kloostergebouwen; in het noorden, het zwembad, de boerderij en de molen. Het bos van Malmifait, geleidelijk verworven, en de boerderij van Woimaison (donatie van Hugues de Marlet in 1140) voltooide haar hulpbronnen. Deze ontwikkelingen illustreren de economische autonomie van Cisterciënzer abdijen, waarbij landbouw, hydrauliek en bosbouw worden gecombineerd.

Externe links