Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Carentan, gelegen in de voormalige gemeente Carentan (nu Carentan-les-Marais), is een religieus gebouw uit de twaalfde eeuw. Het werd genoemd als een gastvrije plek voor de koning van Engeland Henri I Beauclerc in 1106, terwijl hij landde bij Barfleur om de hertog troon van Normandië te grijpen. Het romaanse gebouw werd gedeeltelijk verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog door de Engelsen, waarvoor een grote wederopbouw in de 15e eeuw nodig was, in een context van Engelse overheersing en vroeg economisch herstel.

De reconstructie van de kerk in de 15e eeuw, gedeeltelijk gefinancierd door pauselijke aflaten verleend door Innocent VI in 1357, nam de flamboyante gotische stijl. Guillaume de Cerisay, burggraaf van Carentan en Grand Baili van Cotentin onder Lodewijk XI, speelde een sleutelrol bij de bouw van het koor tussen 1466 en 1490. Dit koor, op loop- en boogknoppen, illustreert de architectonische climax van deze periode. Het westelijke portaal, het enige romaanse vestige met de stapels kruis, contrasteert met gotische toevoegingen, zoals hoofdsteden versierd met fantasie of muzikale motieven.

Het gebouw behoudt sporen van zijn latere evolutie, waaronder een axiale kapel toegevoegd in 1517 en wijzigingen in de 19e eeuw (heiligheid, kluis). Een historisch monument in 1862, de kerk huizen opmerkelijke meubels: glazen ramen van de 15e De middeleeuwse waterspuwers, expressief en gevarieerd, sieren het koor en de noordkant, terwijl de vierkante klokkentoren, doorboord met getweernde baaien, herinnert aan die van de kerk Saint-Pierre de Caen.

De buitenkant van de kerk wordt gekenmerkt door zijn compactheid, met lage zijden zo hoog als het schip, ritmische uitlopers, en gevels overdonderd door muzikale engelen. Binnen, de hoofdsteden van het kruis combineren romaanse (bases van de pilaren) en gotische (zegels van de 15e eeuw), terwijl 15e-eeuwse muurschilderingen, als een damasted achtergrond, blijven in de wandeling. De grafschrift van Gillette Le Monnier (1597), met zijn wapenschild, en de glas-in-lood ramen vertellen de geschiedenis van het gebouw, voltooien dit rijke en diverse erfgoed.

De historische context van de kerk weerspiegelt de tumults van de middeleeuwse Normandië: Engelse bezetting, ducal rivaliteit, en naoorlogse economische opleving van Honderd Jaar. De hybride architectuur, het mengen van roman en flamboyant, symboliseert deze overgang van vernietiging naar vernieuwing. De toevoegingen van de 15e en 16e eeuw, zoals de stenen pijl of de glazen ramen, getuigen van een actieve parochiegemeenschap, ondersteund door lokale beschermers zoals Guillaume de Cerisay. Gerangschikt onder de eerste Franse historische monumenten (1862), belichaamt het nu een religieus, artistiek en gedenkwaardig erfgoed.

Externe links