Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Lugaignac, gelegen in het departement Gironde in Nouvelle-Aquitaine, is een religieus gebouw gebouwd in de late twaalfde eeuw. Van bescheiden afmetingen (20 meter lang bij 6 meter breed), bestaat het uit een enkel schip van drie spanten, gewelfd in een gebroken wieg, en eindigt in het oosten met een vierkant koor en een verblind apse bedekt met een gewelfde cul-de-vier. De muren van het schip werden versterkt door uitlopers in de 17e eeuw, terwijl twee zijkapellen en een westerse veranda later werden toegevoegd. De kerk herbergt een klok uit 1557, evenals een stenen preekstoel uit de late 16e eeuw en een 12e eeuws bentier, versierd met symbolische motieven als druivenclusters.

De kerkpoort, rijk gedecoreerd, richt twaalf kolommen uit met gesneden hoofdsteden, waarvan sommige oorspronkelijke geometrische of plantenmotieven behouden. De nachtkastje, bijzonder opmerkelijk, presenteert een reeks van nieuwe modillen in uitstekende staat, een illustratie van verschillende scènes: mythologische dieren, menselijke figuren die zich bezighouden met dagelijkse activiteiten of voorstellingen die voor die tijd als "obsceen" worden beschouwd. Deze sculpturen, typisch voor de Romaanse kunst, dienden als visuele ondersteuning voor preken, het veroordelen van zonden en ondeugden aan een overwegend analfabetische bevolking. Het gebouw, eigendom van de gemeente, werd vermeld als historische monumenten in 1925.

De modillen van de Sint-Martinskerk bieden een fascinerend inzicht in de middeleeuwse iconografie en zijn didactische functie. Een van de meest opvallende voorstellingen is een anale exhibitionist, een centaur geassocieerd met demonische figuren, of een sater en een vrouw, die vleselijke verleiding symboliseert. Deze sculpturen, hoewel soms schokkend voor moderne normen, weerspiegelen de morele en religieuze zorgen van de geestelijkheid in de Middeleeuwen. Hun aanwezigheid getuigt van een opzettelijke wens om de gelovigen te onderwijzen en te waarschuwen door middel van een "steenrede" overeenkomstig de richtlijnen van de Tweede Raad van Nicaea (787), die kerkelijke controle over religieuze iconografie bevestigde.

Externe links