Modernisering van het systeem vers 1850 (≈ 1850)
Toevoeging van een machine voor minderjarigen.
début XIXe siècle
Opening van de put
Opening van de put début XIXe siècle (≈ 1904)
De mijnbouw begint ter plaatse.
1953
Sluiting van faciliteiten
Sluiting van faciliteiten 1953 (≈ 1953)
Einde van de mijnbouwactiviteiten ter plaatse.
31 juillet 1995
Bescherming aan de voorzijde
Bescherming aan de voorzijde 31 juillet 1995 (≈ 1995)
Registratie als historisch monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van de put (de zogenaamde Warocquère toren) en van het voormalige douchebadgebouw ernaast (zie AE 56): inschrijving bij bestelling van 31 juli 1995
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De bron van Pré du Gourd-Marin, gelegen in Rive-de-Gier in de Loire, is een zeldzame getuigenis van de 19e eeuwse mijnbouwactiviteit. Aan het begin van deze eeuw werd het rond 1850 gemoderniseerd met de toevoeging van een machine voor de afdaling en ophef van de mijnwerkers, nu verdwenen. Dit symboliseert net als de Combélibert het belang van steenkoolwinning in de Stephanse regio.
De site omvatte een toren genaamd A Warocquère, de thuisbasis van het afdalingssysteem, evenals een baanbrekend baddouchegebouw in het stroomgebied van Stéphanois. Deze laatste was voorzien van een warmwaterbad voor mijnwerkers, een sociale innovatie voor die tijd. Alle installaties, gearresteerd in 1953, werden gedeeltelijk bewaard, met gevels en daken beschermd door een 1995 order.
Na de sluiting van de mijnen werd het terrein omgevormd tot een woonpaviljoen. Ondanks deze reconversie, de beschermde resten, zoals de toren en baden, herinneren aan de industriële geschiedenis van Rive-de-Gier. De huidige locatie, in de buurt van Charles de Gaulle Avenue, houdt een tastbare record van deze mijnbouw erfgoed, hoewel geografische nauwkeurigheid wordt beschouwd als slecht (niveau 5/10).
