Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Oude warmtebronnen en Haute-Savoie

Haute-Savoie

Oude warmtebronnen

    464 Route d'Albertville
    74210 Faverges-Seythenex
Thermes antiques
Thermes antiques
Thermes antiques
Thermes antiques
Crédit photo : B. Brassoud aliasB-noa - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
300
400
1900
2000
vers 50 apr. J.-C.
Bouw van thermale baden
vers 120
Brand en wederopbouw
vers 200
Ontwikkeling van peristijl
Ier-IIIe siècle
Periode van bezetting
1973-1974
Eerste opgravingen
22 décembre 1992
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Thermes antiquiteiten (zaken D9 4186 tot 4188): indeling bij decreet van 22 december 1992

Kerncijfers

Charles Marteaux - Lokaal geleerde (Académie florimontane) Rapporteer de site in de 19e eeuw
Marc Le Roux - Conservator van het Annecy Museum Auteur van een studie in 1903
Alain Piccamiglio - Archeoloog (Narbonnaise Review) Studie van de site in 2005

Oorsprong en geschiedenis

De oude thermale baden van Faverges-Seithenex, gelegen op de plaats Le Thovey, maken deel uit van een Gallo-Romeinse mansio (inn-relais) verbonden met de Vicus van Casuaria (presente Viuz). De site, gelegen 1 km ten zuidoosten van dit oude dorp, heeft een natuurlijke bron en strekt zich uit over 9000 m2. Het ontwikkelt zich in twee fasen: een eerste bezetting uit de tweede helft van de eerste eeuw (ongeveer 50 n.Chr voor de thermale baden), gevolgd door een reconstructie na een brand rond 120, met een peristijl toegevoegd rond 200. De gebouwen, georganiseerd rond een centrale binnenplaats, combineren thermale ruimtes en huizen.

Remnants werden uit de 19e eeuw gemeld door lokale geleerden zoals Charles Marteaux en Marc Le Roux (Académie florimontane), die in 1903 archeologische sporen bij de Chemin du Tové noemden. De eerste systematische opgravingen begonnen in 1973-74, gevolgd door grote campagnes in 1981 en 1999. Op 22 december 1992 staat de site vermeld als historisch monument. Het illustreert het belang van Romeinse wegen in de Alpen, zoals de route van Antonin, die de Casuaria mansio noemt als een etappe tussen Boutae (Annecy) en Italië.

Het kuuroordcomplex, eigendom van de gemeente, omvat verwarmde kamers (caldarium), bekkens en woonruimtes rond een peristijl. Zijn verlatenheid vond plaats in de eerste helft van de derde eeuw, waarschijnlijk in verband met de achteruitgang van de Romeinse infrastructuur in Gallië. De opgravingen onthulden typische architectonische elementen (hypocausten, mozaïeken) en alledaagse voorwerpen, die een licht geven op het leven in dit grensgebied tussen het meer van Annecy en de Alpenvalleien.

Vandaag de dag wordt de site genoemd in de Mérimée en Digitale Atlas van de Romeinse rijksbases. Hoewel de exacte locatie (484 Route d'Albertville) is gedocumenteerd, blijft de toegankelijkheid voor het publiek beperkt. Recente studies, zoals die van Alain Piccamiglio (2005), wijzen op zijn rol in het lokale oude en religieuze netwerk, verbonden aan een nabijgelegen heiligdom.

Externe links