Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Petrus van Guiclan dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Finistère

Kerk van Petrus van Guiclan

    l'Église
    29410 Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Église Saint-Pierre de Guiclan
Crédit photo : GO69 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1615
Bouw van de zuidelijke veranda
1660 (vers)
Beaumanoir stijl haar
1668
Voltooiing van de grote veranda
1688
Northeast Bay van het bed
1767
Maak een bel
1855
Noordelijke zijdeur
1878-1880
Herstel van het gebouw
1879
Voltooiing van de klokkentoren
1932
Gedeeltelijke classificatie MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Paard en hoofdveranda (zaak C 475, 477): inschrijving bij beschikking van 3 juni 1932

Kerncijfers

Mathurin Hiacinthe Autheuil - Rector van Guiclan (1767) Genoemd op een bel
Hervé L’Herrou - Sponsor van de bel (1767) Naam gegraveerd op metaal
Marie Pouliquen - Bell peetmoeder (1767) Naam gegraveerd op metaal
Louis et Jean Jacob - Stichters van de bel (1767) Handtekening bij object
Claude Texier dit *la Pensée* - Bedzijde constructeur Toegewezen XV-XVIe eeuw
Edouard Puyo - Architect (1878-1880) Reconstructie van de kerk

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Guiclan, een katholiek religieus gebouw gelegen in de Finistère, onderscheidt zich door zijn karakteristieke 17e eeuwse architectuur. De galerij klokkentoren, versierd met lantaarns, en Beaumanoir-stijl bed illustreert de artistieke invloed van de Leon regio. De zuidelijke veranda, gedateerd uit 1615, en het bed, gedeeltelijk van de 15e tot 16e eeuw, getuigen van zijn complexe geschiedenis, mengen reconstructie en behoud van oude elementen.

De huidige structuur is grotendeels het resultaat van het werk van architect Edouard Puyo tussen 1878 en 1880, die het gebouw reconstrueren met behoud van historische delen zoals de zuidelijke veranda en het bed. Deze laatste, toegeschreven aan Claude Texier dit la Pensée, draagt een baai uit 1688. De klokkentoren, voltooid in 1879, en de noordelijke poort (1855), weerspiegelt de toevoegingen van de 19e eeuw, terwijl de meubels, zoals de retable van Saint-Sebastien (gebeeldhouwd hout, niches en ingeblikte kolommen), dateert uit eerdere periodes.

Onder de opmerkelijke elementen zijn de weldoener van de zuidelijke veranda, de kalver, en de oude beelden, evenals de drie klokken, waarvan een, gesticht in 1767, draagt een inscriptie die Mathurin Hiacinthe Autheuil, rector van Guiclan, en de peetvaders/moeders Hervé L Deze details benadrukken de centrale rol van de kerk in de lokale gemeenschap en het religieuze leven, typisch voor Bretonse parochies.

Het altaarstuk van St. Sebastian, beschreven in 1923, toont de martelaar omringd door Romeinse boogschutters, in een architectonisch ensemble versierd met engelen, hoorns van overvloed en hoofden van engelen. Dit meubilair, zoals de preekstoel (meer recent maar van hoge kwaliteit), illustreert Bretonse heilige kunst en haar evolutie door de eeuwen heen. De kerk, gedeeltelijk geclassificeerd als Historische Monumenten in 1932, blijft een belangrijke getuigenis van het Léonnais erfgoed.

De drie schepen Latijnse kruisplan, de gebroken boog arcades, en het geschilderde schip paneel (rood-geribde blauw) onthullen een synthese van gotische en klassieke stijlen. Het grote werk, gemaakt van gecoate granieten steen, contrasteert met de snijstenen elementen (westelijke gevel, bedzijde), die de opeenvolgende fasen van de bouw markeren. Het huidige adres, 4 Rue du Patronage, bevestigt de verankering in de stedelijke structuur van Guiclan.

Externe links