Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Halle-au-blé de La Flèche, gelegen in het departement Sarthe, vindt zijn oorsprong in de middeleeuwen met houten hallen. In 1737 liet Marie de Tesse, gravin van de Luzerne, het stenen gebouw herbouwen om een zaal, een stadhuis en een theater te installeren. De werken worden geleid door architect René Lespine. Rond 1772 gaf burgemeester Pierre de la Rue du Can opdracht tot de wederopbouw van het aangrenzende stadhuis, waarbij de plannen werden toevertrouwd aan Prosper Simon, architect van het College.

In 1827 werd het uitbreidings- en restauratiewerk uitgevoerd door Pierre-Félix Delarue, waarbij in de zuidelijke vleugel een theater aan Italiaans werd toegevoegd. Dit theater, gedecoreerd door Adrien-Louis Lusson, wordt een symbolische culturele plek. Het stadhuis vertrok in 1910 om zich te vestigen in het Château des Carmes, maar de zaal bleef een actieve openbare ruimte, met een overdekte markt en theatervoorstellingen.

Het gebouw, dat in 1987 als historisch monument werd genoemd, kenmerkt zich door de architectuur in U-stijl, de bogen in het midden van de stad en de Kroatische daken. Het theater, bijgenaamd "la bonbonnière," werd meerdere keren gerestaureerd, met name in 1989 en 1999. Het heeft 135 zitplaatsen en behoudt 19e-eeuwse decors, waaronder een valse koepel geschilderd door Lusson en zijn studenten. De nog actieve zaal symboliseert de stedelijke en culturele evolutie van La Flèche.

In 1839 werd de noordelijke vleugel herontworpen en de zuidelijke vleugel herbouwd onder leiding van Delarue en de gemeentelijke architect Poreaux. De gekerfde decoratie van het centrale pediment dateert uit deze periode. In 1869 werd er een spaarbank opgericht. Na tientallen jaren van gevarieerd gebruik, heropende het theater in 1963 dankzij een lokaal bedrijf en werd volledig gerestaureerd in 1999, opnieuw haar schittering.

De Halle Mairie illustreert de aanpassing van openbare gebouwen aan de veranderende behoeften van de stad, waarbij markt-, administratieve en culturele functies worden gecombineerd. Haar theater, met haar ingerichte kleedkamers en haar elliptische koepel, blijft een zeldzame getuigenis van de 19e-eeuwse provinciale theaterarchitectuur.

Externe links