Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De École nationale supérieure des Beaux-Arts (ENSBA) is gevestigd in het voormalige klooster van de Petits Augustins, gesticht in het begin van de zeventiende eeuw op land aangeboden door koningin Margot. Dit klooster, gebouwd vanaf 1619, herbergde een zeshoekige kapel (de "zal van lof") en een klooster, nu geïntegreerd in de school. Na de revolutie werd de site in 1795 het Musée des Monuments Français, gecreëerd door Alexandre Lenoir om bedreigde werken te redden, zoals de graven van de koningen van Frankrijk. Het museum sloot in 1816 onder de Restauratie, en Louis XVIII toegewezen het pand aan de nieuwe School voor Schone Kunsten.

De huidige school werd officieel opgericht in 1817, maar de oorsprong ervan dateert uit de Koninklijke Academie voor Schilderijen en Beeldhouwkunst (1648) en de Academie van Saint-Luc (opgericht in 1649). De gebouwen werden grondig gerenoveerd door de architecten François Debret (vanaf 1819) en Félix Duban, waarin elementen van het kasteel van Anet en het hotel van Gaillon, gered van het Musée des Monuments français. Duban ontwierp het Palais des Études (afgerond in 1829) en de ereklassen, waarbij neoklassieke stijlen en historische hergebruiken werden gemengd. De school breidde zich verder uit in 1883 met de overname van het Chimay hotel (17e 15e eeuw).

De site is een getuige van het Franse artistieke onderwijs, het organiseren van uitzonderlijke collecties: 450.000 werken (schilderijen van Poussin, David, Ingres, 20.000 tekeningen, 3.700 beelden, enz.), geërfd van de koninklijke academies en zendingen uit Rome. Deze collecties, gedeeltelijk tentoongesteld in het bedrijf Jean Bonna (2005), illustreren de evolutie van de beeldende kunst sinds de 15e eeuw. De school, geclassificeerd als een historisch monument in 1972, blijft een plaats van vorming en creatie, ondanks controversiële transformaties (ateliers d'Auguste Perret na 1945, sur verhogingen van de jaren zeventig).

Het bedrijf is ook betrokken geweest bij artistieke en sociale hervormingen. In 1897, na decennia van uitsluiting, werden vrouwen toegelaten door de actie van Hélène Bertaux en de Union of Women Painters and Sculptors. In 1968 scheidde minister André Malraux architectuur van beeldende kunst en creëerde de units pédagogiques d'architecture (UPA) om het onderwijs te moderniseren. De school viert haar 200-jarig bestaan in 2017 met de restauratie van haar gebouwen en de opening van een museum dat de geschiedenis van de school navolgt.

Het architectonische erfgoed van de site mengt middeleeuwse overblijfselen (Margot Chapel), Renaissance elementen (Anet Façade), en 19e eeuwse creaties (Melpomène Room, Honorary Course). De bescherming van historische monumenten omvat de gehele site: classificatie in 1914 voor de gevel van Anet, in 1921 voor de cursussen, en in 1972 voor de hele school. Ondanks moderne toevoegingen (perretworkshops, mediabibliotheek van de jaren negentig) behoudt de ENSBA een unieke stilistische eenheid, de vrucht van zijn dubbele monastieke en academische geschiedenis.

Externe links