Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Hilaire, gelegen in Semur-en-Brionnais (Saône-et-Loire), is een romaanse kerk uit de 12e eeuw. De hybride architectuur combineert de lokale romaanse stijl en de invloed van Cluny III, dankzij het sturen van architecten door Hugues de Semur, Abbé de Cluny en zoon van de lokale heer. De constructie vindt plaats in twee fasen: het bed en de transept (vroeg XIIe), dan de westelijke poort en zijn rostrum (1180s).

De kerk werd een collegiale kerk in 1274 onder leiding van Jean de Châteauvillain en de bisschop van Autun, met een hoofdstuk van 13 canons. Het werd geplunderd (1364, door de Zwarte Prins) en een brand in 1576 tijdens de oorlogen van religie, die leidde tot de ineenstorting van zijn kluis, vervangen door een plafond op de muur. Na de revolutie werd het gerestaureerd in de 19e eeuw door Eugene Millet, die de kluis van het schip herstelde en het interieur verfraaide (bril van Bégule in 1889).

Zijn westerse portaal is opmerkelijk: het tympanum vertegenwoordigt Christus in majesteit, terwijl de latel een zeldzame episode illustreert van de Raad van Seleucia (359), met Sint Hilaire die het katholieke geloof verdedigt. Het gebouw heeft ook drie zonnewijzers op de zuidelijke muur. Het bed, met drie halfronde apsen, is gescheiden van het clusische model, en de achthoekige klokkentoren is een regionale zeldzaamheid. De aangrenzende canonieke gebouwen, waaronder een 16e-eeuwse capitulaire hal, completeren het geheel.

Het drie verdiepingen tellende schip, geïnspireerd door Cluny III, omvat architectural een decoratief triforium en fluitpilaren. Het kruis van de transept wordt overdekt door een achthoekige lantaarn, terwijl het koor, gewelfd in cul-de-four, blinde kolommen en arcades versierd. De zijpoorten, rijk gesneden (getrilobeerde tympanum in het noorden, aardewerkkruis in het zuiden), getuigen van de ambachtelijke Romaanse meesterschap.

Gerangschikt in 1862, belichaamt het collegiale lichaam de link tussen Brionnais en Cluny, terwijl het zijn originaliteit bevestigt. De opeenvolgende restauraties (11e eeuw) behouden zijn romaanse karakter en integreren neo-middeleeuwse elementen, zoals de glas-in-loodramen van Bégule. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van Bourgondische Romaanse kunst en lokale religieuze geschiedenis.

Externe links