Stichting van de Priorij 1052 (≈ 1052)
Link naar de Abdij van de Stoel-God.
XIIe siècle (début)
Eerste bouw
Eerste bouw XIIe siècle (début) (≈ 1215)
Romaans gebouw met polychrome decoraties.
1665
Renovatie van het koor
Renovatie van het koor 1665 (≈ 1665)
Herovering van de koormuren.
1741
Wijziging van de klokkentoren
Wijziging van de klokkentoren 1741 (≈ 1741)
Verandering van plan en versterking.
1832
Vicariale kapel
Vicariale kapel 1832 (≈ 1832)
Verandering van religieuze status.
1892
Interne werkzaamheden
Interne werkzaamheden 1892 (≈ 1892)
Masker van de koepel (architect Varmaire).
1923
Reparatie van kluizen
Reparatie van kluizen 1923 (≈ 1923)
Interventie door Albert Lairet.
2004
Historisch monument
Historisch monument 2004 (≈ 2004)
Volledige bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gehele kerk (C 1570: inschrijving bij decreet van 13 oktober 2004
Kerncijfers
Abbaye de la Chaise-Dieu - Oprichtende religieuze instelling
Eigenaar van de priorij vanaf 1050.
Architecte Varmaire - Hoofd van de werkzaamheden (1892)
Regie van de interieur wijziging.
Albert Lairet - Ondernemer (1923)
Herstel beschadigde kluizen.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Domnn van Saint-Denis-Combarnazat, waarschijnlijk gebouwd aan het begin van de twaalfde eeuw, was aanvankelijk afhankelijk van een priorij gesticht in 1052 door de abdij van de stoel-God. Deze priorij bracht de kerken van Saint-Denis en Barnazat samen. Het gebouw, karakteristiek voor auvergnat Romaanse kunst, onderscheidt zich door zijn westerse gevel versierd met zaagtanden en polychrome diamanten in arkose en tuff. Binnen, het unieke schip, bestaande uit twee gewelfde baaien in een full-cintra wieg, gaat voor een koor in een vlakke bed wieg, voorafgegaan door een spanje bedekt met een koepel op de stammen. De uitlopers in medium arcose apparatuur en de toegewijde vierhoekige pilaren onderstrepen de nuchtere maar uitgebreide structuur van de kerk.
In de 17e eeuw werden de muren van het koor overgenomen in 1665, wat de eerste grote renovaties van het gebouw markeerde. De klokkentoren werd in 1741 gewijzigd, waarbij een plan van het rechthoekige naar het vierkant werd aangenomen, ondersteund door de bestaande uitlopers. In de 19e eeuw transformeerden werken onder leiding van de architect Varmaire in 1892 gedeeltelijk het interieur: de koepel op buizen werd gemaskeerd door een vals plafond, en reparaties aan de kluizen, met name in 1923 door de ondernemer Albert Lairet. Deze interventies weerspiegelen de achtereenvolgende aanpassingen van de kerk aan liturgische en structurele behoeften, met behoud van originele romaanse elementen zoals het gereconstrueerde tympanische portaal.
Onder de opmerkelijke architectonische details, een gesneden steen ingebed in de noordelijke uitlopers, waarschijnlijk een kansplaat, trekt de aandacht. De buitenkant decor, nuchter maar uitgebreid, is gebaseerd op sets van contrasterende apparaten (lichte en donkere arkosis) en bewegingen van aartsvolts. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 2004, getuigt van bijna duizend jaar religieuze en architectonische geschiedenis, gekoppeld aan de invloed van de stoel van God en de lokale ontwikkelingen. De laatste veranderingen, zoals de hervatting van het portaal en de coatings in de 20e eeuw, zijn compleet om zijn huidige uiterlijk te verzegelen, het mengen van middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen