Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerker van Saint-Paul-de-Vence, ook wel de toren van het stadhuis genoemd, is het overblijfsel van een middeleeuws kasteel, gebouwd in de feodale context van de 11de en 12de eeuw. De bouwstenen van de basis suggereren een eerste toren gebouwd op dat moment, waaromheen het dorp zich ontwikkelde. In de 13e eeuw diende de kerker als een seigneuriële woning, wachttoren en symbool van gezag, terwijl de heilige Paulus werd genoemd als een kasteel met seigneuriële rechten in handen van een lokale ridderlijke familie. De huidige trapeziumtoren werd naar verluidt herbouwd in de 13e eeuw, met archaïsche architectonische elementen zoals wieggewelven.

In 1227 verleende de graaf van Provence Raymond-Béranger V gemeentelijke franchises aan de inwoners, wat een stap naar lokale autonomie betekende. Naar aanleiding van de aanbevelingen van de Staten-Generaal van de Provence (1363 Toen werd Paulus een koninklijke stad. De kerker was uitgerust met een ijzeren campanile in 1685, met een klok gesmolten in 1443 en herschikt in 1637, gegraveerd met een citaat van St. Paul: "Hora is jam de somno surpres" ("Het is tijd om uit slaap te komen").

Het monument illustreert de defensieve transformaties van de regio, met name na de keizerlijke invallen van 1524 en 1536 die Franciscus I ertoe brachten om Sint-Paulus uit te rusten met een gebastioneerde behuizing, onder de eerste van de eerste van Frankrijk. De kerker herbergt nu het stadhuis en domineert het collegiaal van de Bekering van Sint-Paulus en de kapel van de Witte Penitenten. De architectuur, die romaanse en gotische elementen combineert (zoals een geminieerd venster), weerspiegelt de evolutie tussen seigneurieel symbool, uitkijktoren en gemeenschappelijk gebouw.

Externe links