Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Saint-Paul de Clermont-l'Hérault werd gebouwd tussen het laatste kwart van de 13e eeuw en het eerste kwart van de 14e eeuw, op de site van een eerdere kerk waarvan elementen, zoals een gesneden tympanum van een kruisiging, werden hergebruikt. In 1275 werd besloten om de drie parochies van de stad (Saint-Étienne de Roujas, Saint-Étienne de Gorjan en Saint-Paul) te verenigen in één, waardoor het noodzakelijk was om de kerk van Sint-Paulus te herbouwen, uitgebreid om tegemoet te komen aan de gelovigen. Het werk begon in 1276, met een schip van drie spanten en twee zekerheden, met behoud van de oorspronkelijke abside, verhoogd en geflankeerd door twee absidiolen. Het gebouw werd in 1313 in gebruik genomen en markeerde de eerste fase van de bouw.

Een paar jaar na 1313 werd het schip uitgebreid met drie nieuwe spanten, en zijkapellen werden toegevoegd langs de onderkant, waardoor het oorspronkelijke plan werd gewijzigd. In de tweede helft van de 14e eeuw werden de westerse en abside gevels versterkt, met de toevoeging van een mâchicoulis galerie, die de spanningen weerspiegelt die verbonden zijn aan de Honderdjarige Oorlog. In 1368, viel de voltooiing van de vijfhoekige torens rondom de gevel samen met het bezoek van de aartsbisschop van Narbonne, waarbij het strategische en religieuze belang van het gebouw werd benadrukt. De monumentale roos van 8 meter in diameter, in zandsteen, werd gebouwd tussen 1427 en 1441 en voegt een grote artistieke dimensie toe aan het gebouw.

In de 16e eeuw, tijdens de godsdienstoorlogen, werd de kerk omgetoverd tot een citadel door de Calvinisten, die de kluizen met verdedigingsmuren verhoogden. De roos en gevel werden meerdere keren gerestaureerd, met name in 1850 en tussen 1949 en 1953. In 1769 werd een campingvloer toegevoegd aan de noordelijke toren, en de grote westelijke poort werd gebouwd in 1772. In 1840 werd een historisch monument geregisseerd, het collegiaal huis herbergt ook opmerkelijke werken, zoals de glas-in-lood ramen van Eugene-Stanislas Oudinot (abside, 1880-1881) en Francis Chigot (rosace, 1951), evenals schilderijen uit de 17e en 18e eeuw.

De geschiedenis van zijn organen illustreert de liturgische en artistieke evoluties van de plaats. Een eerste orgel, gekocht in 1835 en geïnstalleerd door de factor André Laffon, werd in 1894 vervangen door een Cavaillé-Coll-orgel uit de kathedraal van Nîmes. Na tientallen jaren van modificaties en demontage werd het historische orgel in 1998 eindelijk gerestaureerd en hervestigd en herbouwd. Deze veranderingen weerspiegelen de voortdurende aanpassing van het gebouw aan de culturele en culturele behoeften van de gemeenschap.

De klokken en de bel, gerestaureerd in 2007, evenals de defensieve elementen nog zichtbaar (mâchicoulis, niches), getuigen van de dubbele rol van de collegialiteit: plaats van aanbidding en vesting. De architectuur, die de zuidelijke gotische en militaire aanpassingen combineert, maakt het een symbool monument voor de middeleeuwse en moderne geschiedenis van Clermont-l.

Externe links