Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Orens de Larreule, gelegen in de Hautes-Pyrénées, werd waarschijnlijk gesticht in het begin van de 11e eeuw door Odon I, Viscount de Montaner en zoon van de graaf van Bigorre Dadon I. Deze stichting valt samen met het bewind van zijn neef Lodewijk I, graaf van Bigorre, en bisschop Bernard I van Tarbes. Het klooster, gelegen aan de Via Tolosana (een van de wegen van Santiago de Compostela), herbergde een abdij kerk gebouwd in de 11e eeuw, vervolgens gewelfd in de 12e eeuw. Zijn geestelijke en logistieke rol voor pelgrims stond centraal in de regio.

In 1569 werd de abdij door de protestantse troepen van Gabriel I van Montgomery verwoest. Ondanks deze aanval bleef de monastieke gemeenschap bestaan tot haar definitieve verspreiding in 1740. De claustrale gebouwen, die al kwetsbaar waren, werden in het begin van de 19e eeuw gesloopt en hun overblijfselen (chapitalen, sculpturen) verspreid in musea zoals het Cleveland Museum of Art of de Massey Garden in Tarbes. Alleen de abdijkerk, die parochiekerk werd, blijft vandaag de dag.

Onder de opmerkelijke elementen bewaard gebleven, een 15e-eeuwse geminieerde hoofdstad, geclassificeerd als een historisch monument, vertegenwoordigt het doopsel van Christus en ondersteunt de doopvonten. Voormalige kloostergebouwen zijn naar verluidt omgebouwd tot particuliere woningen. Het cartulaire van de abdij (Xth De abdij, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1994, getuigt nog steeds van de vroegere grootheid van deze spirituele en culturele plek.

Externe links