Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Saint-André is een middeleeuws fort gebouwd op de berg Andaon, dominant Villeneuve-lès-Avignon en de Rhône. Deze strategische site, op de grens tussen het Koninkrijk Frankrijk en de pontificale staten, werd gekozen om de koninklijke macht te bevestigen en de Benedictijnse abdij Sint-Andreas te beschermen, die in de tiende eeuw werd opgericht, evenals het naburige dorp. De architectuur combineert militaire verdediging en politieke symboliek, met een prachtig uitzicht op Avignon, Mont Ventoux en de Alpilles.

De bouw van het fort begon onder het bewind van Johannes II de Goede (midden 14e eeuw) om de invloed van de pausen van Avignon en het Rijk tegen te gaan. De vesting werd voltooid onder Karel V, met architect Jean de Loubières (bekend als Jean de Louvres), ook ontwerper van het pauselijk paleis. De ingang kastanje, geflankeerd door twin torens gekroond met mâchicoulis, herbergde de gebouwen van de kastanje en de viguier, terwijl een 750-meter omheinde ruimte, doorboord met torens zoals die van de maskers, gord de site. Het fort bleef bezet door een garnizoen tot de Franse Revolutie.

Het monument bevat ook de overblijfselen van de abdij Saint-André, gesticht in de 10de eeuw en gedeeltelijk herbouwd door de benedictijnen van Saint-Maur in de 17de eeuw. De kapel Notre-Dame-de-Belvézet (XII eeuw), de ruïnes van het klooster en de graffiti van soldaten in de toren van de maskers getuigen van de turbulente geschiedenis. Een historisch monument sinds 1903, het fort vandaag belichaamt een uitzonderlijke militaire en religieuze erfgoed, gekenmerkt door conflicten tussen het Franse koningschap en pontificale macht.

De abdij, verkocht als nationaal eigendom in 1798, onderging massale sloop (klooster, kerken, kloostergebouwen), met slechts een paar middeleeuwse en Mauristische elementen. De architecten François de Royers de la Valfenière, Jean Franque en Pierre Mignard werkten er voor de revolutie. De site, een gemengd eigendom (staat, gemeenschappelijk, privé), biedt een duik in de middeleeuwse en moderne geschiedenis van de regio, tussen oorlog, geloof en macht.

De bescherming van het fort strekt zich uit tot zijn omheining, zijn torens en omliggende percelen, ingedeeld bij opeenvolgende decreten tussen 1903 en 1947. De mâchicoulis van de kastanje, de koninklijke wapens gesneden in de viguier kamer, en de graffiti van gevangenen herinneren zich haar rol als een must-have bastion. Tegenwoordig, beheerd door het Nationaal Monumentencentrum, trekt het om zijn panorama en architectuur, symbool van spanningen tussen Frankrijk en pausdom in de Middeleeuwen.

Externe links