Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Pieterskerk van Ault vond zijn oorsprong in de 13e eeuw met de bouw van een kastelenkapel in 1234 door gravin Adèle van Ponthieu. Dit oorspronkelijke, bescheiden gebouw werd tussen 1340 en 1341 vergroot onder impuls van Ide en Mathieu de Trie, Graven van Ponthieu, en transformeerde de kapel tot een schip van vier overspanningen. De primitieve gotische stijl domineert deze eerste fase, met dogische gewelven en grondzuilen typisch voor de periode.

In de 15e eeuw onderging de kerk twee grote veranderingen. In 1475, na de brand van de naburige stad Eu door de troepen van Lodewijk XI, de vluchtelingen kwamen naar Ault, waarvoor de toevoeging van twee laterale beuken aan de bestaande structuur. In 1579 verwoestte een storm de kerk van Notre-Dame du Perroir (havenkwartier), waardoor Petrus de enige plaats van aanbidding in de stad werd. Het koor, herwerkt in de 16e eeuw in flamboyante gotische stijl, bevat dan een glas-in-lood raam gewijd aan Saint Peter, terwijl de 14e eeuwse klokkentoren dient als een gemeenschappelijke belfort.

De 18e en 19e eeuw markeerden een periode van restauratie en aanpassing. In 1821 werden drie klokken (Charlotte, Henriette, Louise) in de klokkentoren geplaatst. Na een brand op de zolder in 1876 werden de gewelven van het schip en de zekerheden herbouwd tot valse dogische gewelven (1878-1879), en de glas-in-lood ramen werden vernieuwd tussen 1889 en 1891. De orgels, gedateerd uit de jaren 1830-1840, toegeschreven aan de basiliaanse vaders van de abdij van Valloires, getuigen van de muzikale activiteit van het gebouw. Gerangschikt een historisch monument in 1976, de kerk behoudt nu zijn vuursteen en witte stenen dam, kenmerkend voor picardische architectuur.

Het gebouw combineert zo zeven eeuwen geschiedenis, van middeleeuwse funderingen tot moderne restauraties, die de politieke omwentelingen (oorlogen, uittochten) en natuurlijke (stormen, branden) weerspiegelen die Ault en zijn regio markeerden. De klokkentoren, een vierhoekige, gargoyle toren, blijft een symbool van de stad, terwijl zijn religieuze en burgerlijke rol (belfry) illustreert haar verankering in het gemeenschapsleven sinds de Middeleeuwen.

Externe links