Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Lancôme, gelegen in het departement Loir-et-Cher in de regio Centre-Val de Loire, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de elfde eeuw. Hoewel het bestaan ervan is aangetoond uit deze periode, dateren de oudste bewaarde delen uit de twaalfde eeuw. De kerk was toen een bezit van de abdij van de Triniteit van Vendôme, die haar belang in het regionale monastieke netwerk weerspiegelt.

Het kerkkoor werd aan het einde van de Middeleeuwen aangepast, terwijl het schip sporen van geschilderde decoraties bewaart, waaronder een reeks muurschilderingen die bijna zijn gehele oppervlak bedekken. Onder deze werken werden twee grote scènes geïdentificeerd: de Dit des Trois Morts et des Trois Vifs (eind 15de of begin 16de eeuw) en een monumentale voorstelling van Saint-Christophe, een zeldzame iconografie in de Loir-et-Cher. Deze schilderijen, samen met fragmenten van een dertiende eeuwse decoratie bij het koor, illustreren de artistieke en spirituele evolutie van het monument door de eeuwen heen.

Geclassificeerd als historische monumenten in 1990, de Sint-Pieterskerk omvat in zijn bescherming al zijn muurschilderingen, of het nu vrij is of niet. Deze classificatie benadrukt de uitzonderlijke erfgoedwaarde van het gebouw, zowel voor zijn architectuur als voor zijn interieur. Vandaag eigendom van de gemeente Lancôme, blijft het een waardevolle getuigenis van middeleeuwse religieuze kunst en zijn lokale anker.

De beschikbare bronnen, met inbegrip van verwijzingen naar de Merimée basis en Monumentum observaties, bevestigen het precieze adres (5 Rue de la Cisse) en de Insee code (41108), het plaatsen van het monument in een goed gedocumenteerde geografische en administratieve omgeving. De nauwkeurigheid van de locatie wordt "a priori bevredigend" geacht, waardoor de toegang en studie ervan worden vergemakkelijkt.

Externe links