Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint Sulpice, gesticht in de 12e eeuw, is een voormalige Cisterciënzer abdij gelegen in Thézillieu (Ain). In 1130 werd ze lid van de Cisterciënzer orde onder impuls van graaf Amédée III van Savoye. Deze geïsoleerde site, oorspronkelijk Saint-Sulpice-le-Vieux genoemd, wordt een invloedrijk klooster, sticht abdijdochters als Chassagne (1162) en ontwikkelt economische activiteiten (wijn, vijvers, haras).

De abdij heeft zijn hoogtepunt bereikt tussen de 12e en 15e eeuw, het structureren van het lokale grondgebied met de oprichting van dorpen (Hotiaz, Premillieu) en de exploitatie van hulpbronnen (glas, tegels, molens). In de 18e eeuw werden de gebouwen gerenoveerd, en de astronoom Brillat-Savarin verbleef er rond 1782, die zijn keuken huurde. Verkocht als nationaal goed tijdens de Revolutie, werd het gedeeltelijk ontmanteld als steengroeve. Archeologische opgravingen (1968.

Vandaag de dag in ruïnes, heeft de abdij beschermd overblijfselen bewaard sinds 1994: twee kerken (een Romaanse gewijzigd in de 16e eeuw, een gotische van de 12e), claustrale gebouwen, en een post-middeleeuwse abdij. De site getuigt van de Cisterciënzer architectuur, met een vierkante apsis geflankeerd door vijfhoekige kapellen, en een klein laat klooster. Genevray vijvers (1234) en schuren herinneren aan haar economische rol. Een kapel gewijd aan Saint Vital, getransformeerd in een tentoonstellingsruimte, presenteert de opgravingen.

De abdij van Saint Sulpice, dochter van Pontigny, zal zwermen in Europa (Falleri in Toscane, San Martino al Cimino bij Rome). Zijn verval begon bij de Revolutie, maar zijn nalatenschap bleef bestaan door zijn bezittingen (het kasteel van Machurat, het huis van Longecombe) en zijn invloed op de Bugey. De overblijfselen, ingeschreven in de Historische Monumenten, bieden een overzicht van het middeleeuwse kloosterleven en de aanpassing aan de volgende eeuwen.

Externe links