Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germain-d'Auxerre, gelegen in Navarrax in de Pyrénées-Atlantiques, is een religieus gebouw gebouwd tussen 1551 en 1562 in een late gotische stijl. Het werd aanvankelijk uitgerust met een klokkentoren, in 1734 vervangen door de huidige klokkentoren. Dit monument is symbolisch voor de religieuze spanningen van zijn tijd: in 1563 werd het een protestantse tempel onder de impuls van Jeanne d'Abbret, die in 1620 weer katholiek werd na het bezoek van Lodewijk XIII, die daar de eredienst herstelde tijdens het edict van de Béarn-bond.

Tijdens de revolutie speelde de kerk een politieke rol door op 4 maart 1790 de vergadering van de grote kiezers te verwelkomen die Navarranx bevestigde als de kortstondige hoofdstad van de Neder-Pyrénées. In de 19e eeuw was het een militaire kwestie: in 1813-1814 diende het als een vermindering voor Napoleontische troepen tijdens het beleg van Navarranx door de coalitietroepen van Wellington. De onderste zijden werden herbouwd in 1862, en het gebouw, geclassificeerd als Historisch Monument in 1921 (met uitzondering van klokkentoren) en vervolgens in 1989 (clocher), behoudt sporen van deze periodes, zoals koninklijke wapenschilden of de impact van ballen.

De kerk herbergt een opmerkelijk artistiek erfgoed, waaronder vier grote schilderijen aangeboden door Napoleon III en Keizerin Eugénie in 1859 en 1864, dankzij Dr Darralde, voormalig burgemeester van Navarranx en hofarts. Onder deze werken gaat de Hemelvaart van Jezus (1848) van François Dubois vergezeld van kopieën van meesterwerken, zoals de Pieta na Lodovico Carracci, gegeven door Adèle de Kercado. Het orgel, waarschijnlijk gebouwd door Vincent Cavaillé-Coll rond 1850, werd gewijzigd in 1944 en 1960 voordat een restauratie in 1983.

De kerk ligt op weg naar Santiago de Compostela en verwelkomt sinds de jaren negentig pelgrims dankzij het initiatief van pastoor Sébastien Ihidoy (1981-2001). Elke avond wordt een historische presentatie en gebed georganiseerd, gevolgd door een pot vriendschap. Deze plaats, gekenmerkt door het standbeeld van Sint Jakobus de Majoor, bestendigt aldus zijn roeping als een spiritueel en gemeenschapsstadium, terwijl tegelijkertijd de politieke en religieuze omwentelingen die de Béarn vormden, worden verklaard.

De architectonische elementen weerspiegelen deze historische lagen: het vier-spanschip, gewelfd met alernes en thirdons, behoudt 16e-eeuwse flamboyante vulramen, terwijl de klokkentoren (1731), bedekt met een keizerlijk dak, domineert Carrerot Square. De opeenvolgende restauraties, zoals die van 1873 (late dak) of het werk van Charles-Henri Besnard in 1923, behouden dit gebouw, nu volledig beschermd onder de titel van Historische Monumenten.

Externe links