Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame d'Écouis, gelegen in het kleine dorpje Écouis in Normandië, werd in het begin van de 14e eeuw opgericht door Enguerrand de Marigny, een inwoner van Lyons-la-Forêt en minister van Financiën van Philippe le Bel. Deze laatste, eigenaar van een rijk landgoed in Ecouis met inbegrip van een ziekenhuis en een college van canons, begon de bouw tussen 1310 en 1313. Het gebouw, gewijd aan Onze Lieve Vrouw van de Hemelvaart, verving een oude kerk gewijd aan Saint Aubin en werd gebouwd met 4.000 stenen uit Vernon. Hij ontving koninklijke, episcopale (archbisschop van Rouen Bernard de Farges) en pauselijke (Clément V) goedkeuringen voor zijn inwijding op 9 september 1313.

Enguerrand de Marigny, onteerd en geëxecuteerd in 1315, werd begraven in het koor van het college in 1326 na de terugkeer van zijn overblijfselen. Het gebouw, van cruciform plan, wordt gekenmerkt door een koor langer dan het schip (20.90 m tegen 15.65 m) en een Norman Gotische gevel omlijst door twee massieve torens die romaanse kunst oproepen. De kluis werd in 1768 herbouwd tot bakstenen. Door de eeuwen heen verwelkomde het college koningen als Lodewijk XI en Louis XII, evenals Sint Vincent de Paul als canon. Het werd een tempel van de rede tijdens de revolutie, het verliezen van zijn pijl en een deel van zijn meubels.

Gerangschikt een historisch monument in 1913, behoudt het collegiaal opmerkelijke elementen zoals 36 14e eeuwse kraampjes tussen de oudste in Frankrijk, een 12e eeuwse preekstoel, en beelden van de 14e en 15e eeuw (Saint Cécile, Saint Martin, Ecce Homo). Het in 2008 geïnstalleerde digitale orgel vervangt een historisch orgel dat te duur wordt geacht om te herstellen. De Sint-Aubin kapel, toegevoegd in 1528 in de flamboyante gotische stijl, en de reusachtige westerse venster illustreert de architectonische evolutie van het gebouw, mixen Romaanse en Gotische invloeden.

Het meubilair omvat 17e-eeuwse altaarstukken en houtwerk, 18e-eeuwse doopvonten, en een rijk standbeeld, waaronder een Annunciation groep en een Saint Margarita. Het college, oorspronkelijk ontworpen voor negen kanonnen en drie hoogwaardigheidsbekleders, werd afgeschaft als instelling in 1790. Zijn laatste canon, Antoine Marie François Hallé van Amfreville, werd in 1794 geëxecuteerd wegens het weigeren van een eed. Na de Revolutie werd ze de parochiekerk van Écouis, die haar centrale rol in het lokale leven volhield.

Het gebouw, gebouwd van Vernon steen, is gesulariseerd door de afwezigheid van een centrale toren boven het kruis van de transept, in tegenstelling tot de andere Normandische collegialisten van die tijd. Onder de originele glas-in-lood ramen, slechts een 14e-eeuwse vierhoekige oculus die Christus op het kruis met de Maagd en Sint-Jan blijft. Het college, nu eigendom van de gemeente, blijft een uitzonderlijke getuigenis van het beschermheerschap van Enguerrand de Marigny en Gotische kunst in Normandië.

Externe links