Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Jean-Baptiste de Cameyrac, genoemd al in 1165 onder de bezittingen van de abdij Sainte-Croix van Bordeaux, was oorspronkelijk gewijd aan Saint Cyr en Saint Julitte. De vroege 14e-eeuwse structuur omvatte een unieke schip en Romaanse gevel. De huidige term, Sint Johannes de Doper, vervangt die van Sint-Ciers later. Het oorspronkelijke plan, rechthoekig met een rechte bed, werd in de 17e eeuw gewijzigd door de toevoeging van twee kapellen (1651 en 1655), waardoor het gebouw werd omgevormd tot een Latijns kruis. Een sacristie en een veranda werden toen ook toegevoegd.

De klokkentoren, versterkt door uitlopers en uitgerust met een steiger, diende als een fort tijdens de oorlogen van de religie. Toegankelijk via een schroeftrap, de bovenste kamer wordt doorboord door kruisboogschieten. De westelijke deur, versierd met vier rollen en monolithische kolommen met grondkapellen, behoudt sporen van een tafel van stenen offers. In het heiligdom bevindt zich een 17e-eeuws altaarstuk, 18e-eeuws houtwerk en een polychroom standbeeld van Johannes de Doper. De geschilderde panelen en overblijfselen van muurdecoraties getuigen van een rijk liturgische ornament.

De zijkapellen, gewijd aan de heilige Jozef (zuid) en de Maagd (noord), illustreren de barokkunst van de regio. De een van St Joseph heeft een altaarstuk met torso kolommen en een schilderij getekend H. Lepreux (1863), terwijl de kapel van de Maagd, gebouwd in 1655, presenteert een altaar nabootsen marmer en een 19e eeuwse standbeeld. De kerk, genoemd als historisch monument in 1925, werd gerestaureerd in 1996 en 1998. Een stenen en gegoten stenen kruis, gelegen in de buurt, maakt dit erfgoedcomplex compleet.

De site, bezet sinds de Oudheid, onthult een historische stratificatie: het schip en de klokkentoren van de 14e eeuw contrasteren met de toevoegingen van de 17e De contracten van 1651 en 1655 voor kapellen weerspiegelen de invloed van lokale heren en geestelijken. De klokkentoren, gerepareerd in 1935 door architect P. Ferret, behoudt revolutionaire inscripties (1794). De holle tegeldaken, het dakpaneel en de resten van interieurschilderingen benadrukken de architectonische en liturgische evolutie van het gebouw.

Externe links